بیست و پنجمین جشنواره فیلم پالم اسپرینگ از بزرگترین ستارگان هالیوود تجلیل کرد.

به گزارش هالیوود ریپورتر، در جشن اهدای جوایز این جشنواره سینمایی، چهره‌های مطرحی چون مریل استریپ، تام هنکس و ساندرا بولاک حضور داشتند.

این جشنواره امسال از چهره هایی چون تامس نیومان، لوپیتا نیونگو، ساندرا بولاک، بروس درن، تام هنکس، متیو مک کاناگی، استیو مک کویین، جولیا رابرتز، مریل استریپ و گروه بازیگران فیلم “کلاهبرداری آمریکایی” تجلیل کرد.

برای اولین بار، یک گروه موسیقی نیز در این جشنواره با دریافت جایزه تقدیر شدند.

این جشنواره که با حضور بیش از 2100 میهمان کار خود را شروع کرد، از مریل استریپ با اهدای جایزه شمایل سال تقدیر کرد. این جایزه تاکنون تنها به یک بازیگر دیگر یعنی مایکل داگلاس در سال 2011 اهدا شده است.

استریپ که برای بازی در فیلم “آگوست: اوسیج کانتی” تقدیر شد شاهد تجلیل از جولیا رابرتز نیز بود که به عنوان بازیگر نقش دوم در این فیلم با وی همبازی بود. او جایزه نورافکن (اسپاتلایت) این جشنواره را نصیب خود ساخت.

رابرتز ضمن این که جایزه خود را دریافت کرد، جایزه تام هنکس را نیز به وی اهدا کرد. او با دریافت جایزه رییس مورد تقدیر قرار گرفت. هنکس که در دو فیلم “نجات آقای بنکس” کمپانی دیسنی و “کاپیتان فیلیپس” کمپانی سونی بازی کرده است از خاطراتش از بازی در این دو فیلم سخن گفت و تاکید کرد که هر دوی این فیلم ها برمبنای ماجرهای واقعی ساخته شده اند. او از فیلم های “12 سال یک برده” و “کلوب خریداران دالاس” به عنوان فیلم های محبوبش یاد کرد.

ساندرا بولاک نیز برای بازی در فیلم “جاذبه” تقدیر شد. وی با حرف‌هایی که زد خنده بر لب حضار نشاند و گفت برای نوشتن نطق سخنرانی شبش در اینترنت و گوگل جستجو کرده تا ببنید چه باید بگوید و به شوخی گفت به این نتیجه رسیده که هیچکس نباید کامنت‌هایی را که درباره کسی گذاشته می شود بخواند! او گفت در میان این کامنت ها حرف های زیادی درباره سن او رد و بدل شده بود.

او حرف های جدی هم زد و در این میان از مجموعه فیلم های مهمی که در سال 2013 اکران شدند، قدردانی کرد. بولاک گفت: من فیلم هایی دیدم درباره گذشته که دل انسان را به درد می آورند و از اینکه بخشی از این صنعت هستم به خود افتخار کردم.

نیونگ بازیگر فیلم “12 سال یک برده” نیز از دیگر دریافت کنندگان جایزه این جشنواره بود. علاوه بر او کارگردان این فیلم استیو مک کویین هم به عنوان کارگردان سال تجلیل شد و جایزه‌اش را از چیوتل اجیوفور دیگر بازیگر این فیلم دریافت کرد.

به گزارش مهر؛ ادریس آلبا و نائومی هریس بازیگران فیلم “ماندلا: راه طولانی به سوی آزادی” نیز با اهدای جایزه بونو از وی قدردانی کردند. این گروه ترانه “عشق معمولی” را به نلسون ماندلای فقید تقدیم کردند که در همین فیلم به عنوان موسیقی فیلم مورد استفاده قرار گرفت.

جشنواره پالم اسپرینگ از سوم ژانویه شروع شده و تا سیزدهم ژانویه در پالم اسپرینگ کالیفرنیا ادامه دارد.

مقاله قبلیمرگ بدون درد، پایان رنج بی پایان پلنگ تنکابن
مقاله بعدیمدیریت پرونده‌هسته‌ای از وزارت‌ خارجه گرفته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.