مریل استریپ بازیگر مشهوری که سه بار جایزه اسکار را برده است، برای بازی در فیلم جدیدش باید گیتار زدن یاد بگیرد.

مریل استریپ باید برای بازی در فیلم «ریکی و فلش» که فیلمی جدید درباره تلاش یک هنرمند راک است به توانایی هایش اضافه کند.

او که به تازگی با نمایش تریلر فیلم جدیدش «در جنگل» دیده شده، اکنون برای بازی در پروژه بعدی اش نوشته دیابلو کودی فیلمنامه نویس فیلم تحسین شده «جونو» باید چهره متفاوتی از خود نشان دهد.

او در این فیلم در نقش یک هنرمند راک ظاهر می شود که باید به روابطش با فرزندانش که تاکنون در حق آنها بی توجه بوده، سروسامانی بدهد. در این فیلم یکی از دختران استریپ یعنی مامی گومر در نقش شخصیت دختر او بازی خواهد کرد.

کودی 36 ساله گفته دلیل این که هنوز فیلمبرداری را شروع نکرده ایم، این است که استریپ در حال یاد گرفتن گیتار زدن است.

جاناتان دمی کارگردان فیلم هم گفته است همه صحنه های مربوط به موسیقی فیلم اجرایی زنده خواهند داشت و هر چه در این فیلم شنیده می شود، در همان زمان فیلمبرداری رخ داده و خانم استریپ نیز باید با گروه بنوازد.

کودی بخشی از شخصیتی را که مریل استریپ نقش او را ایفا می کند از مادر همسر خودش گرفته است.

او در این فیلم زن هنرمندی را تصویر می کند که هیچوقت از تلاشش باز نایستاده، اما حالا باید با عواقب این طرز زندگی روبه رو شود و فاصله‌ای را که بین خودش و فرزندانش به وجود آمده، پر کند.

فیلمبرداری این فیلم از اول اکتبر در نیویورک آغاز می شود و کوین کلاین دیگر بازیگر فیلم خواهد بود.

به گزارش مهر به نقل از د رپ، این فیلم برای اکران در سال 2015 ساخته می شود و این در حالی است که مریل ساتریپ با سه فیلم در سال 2014 به روی پرده های نقره‌ای می رود.

مقاله قبلیامید بهروزی از حق ملاقات خود انصراف داد
مقاله بعدی۲۰ سالگی قصه‌های عامه پسند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.