مرگ بدون درد، پایان رنج بی پایان پلنگ تنکابن

1. آقای معماریان شما به عنوان اولین فردی که برای طبیعت ایران تز قتل به خاطر ترحم را انجام داد ثبت شدید و با ژستهای مختلفی هم که کنار پلنگ گرفتید در صفحات خبرگزاریها نقش بستید.
   کاش بجای تئوریهای بیهوده عمل می کردید چرا نظریه های عجیب غریب می دهید اگر پلنگ میخواست بدن خودش را گاز بگیرد خوب در این مدت گرفته بود و ما اثراتش را می دیدیم از شر چی خلاص بشود ؟ دست و پای خودش، با قافله ابلهان طرفید؟ از یک نخاعی بپرسید چقدر درد دارد؟ بعد حرف بزنید. صحبت از درمان نیست حرف سر اینه که شما پلنگ را به ویلچر می بستید، آزمایش می کردید بعد حکم قتل می دادید. آن موقع بجای قاتل یک محقق بودید و کسی هم شما را سرزنش نمی کرد. همینقدر که همانطور که در عکسها مشخص است پلنگ در هنگام تحویل به پارک پردیسان سالم و در هنگام کشتن از ناحیه سر و دندانها بشدت زخمی بوده و بسیار کثیف این یعنی اینکه حتی یک شستشوی ساده و یک محیط سالم برای نگهداری پلنگ مجروح در نظر گرفته نشده و الخ
   خانم ابتکار اگر تست شنوایی داده اید بشنوید که دکترتان قتل به خاطر ترحم می کند و فیلم سازتان فیلم شکار واقعی را می سازد. شما مطمئنید که برای نجات محیط زیست کمر بربسته اید تا اینجا که …….
   محیط طبیعی را دریابید که اوضاع بس خراب است از حراج مدیریتها تا معاونتی که به فکر مجلس بعدی است….

نظرات بسته است