رابرت ریتی بازیگر نقش‌های منفی، متخصص صداپیشگی و تغییر صدا که به ویژه برای کارهایش در آثار جیمز باندی و ترسناک شهرت داشت، در 92 سالگی از دنیا رفت.

رابرت ریتی بازیگر ایتالیایی تبار هالیوودی که برای توانایی حیرت‌انگیزش در تغییر صدا لقب «مرد هزار صدا» را گرفته بود، در شهر لندن درگذشت.

به گزارش آنا به نقل از هالیوود ریپورتر؛ روز دوشنبه به نقل از تایمز لندن گزارش داد که این بازیگر و صداپیشه بیش از دو هفته پیش در سن 92 سالگی درگذشته و خبر مرگ او به تازگی منتشر شده است.

رابرت ریتی به ویژه برای گفتن جمله‌های بازیگران خارجی در فیلم‌های هالیوودی و به ویژه در آثار جیمز باندی شهرت داشت. وی همچنین در فیلم‌هایی مانند «طالع نحس»، «هانیبال»، «دوباره هرگز نگو هرگز» و «سرقت ایتالیایی» جلوی دوربین بازی کرده بود.

635651264348131631

بسیاری از موارد بازی ریتی که 256 فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را شامل می‌شد، از نوع صداپیشگی بود. او از جمله به جای شخصیت‌های شرور فیلم‌های جیمز باند مانند آدولفو چلی که در «تاندربال» می‌بایست با لهجه غلیظ ایتالیایی صحبت می‌کرد، شخصیت تایگر تاناکا در «شما فقط دوبار زندگی می کنید»، ارنست استاورو بلوفلد در «فقط برای چشمان تو» (فقط برای آنکه تو ببینی) و چندین شخصیت در «کازینو رویال» محصول 1967 دیالوگ گفته بود. یکی از شاهکارهای این صداپیشه در فیلم «واترلو» محصول 1972 بود که در آن جمله‌های 98 شخصیت مختلف را بر زبان آورد. وی همچنین به جای اورسن ولز که خود متخصص بازی صوتی بود در «جزیره گنج» سال 1972 دیالوگ گفت.

رابرت ریتی متولد 1923 در فرارا ایتالیا بود و از کودکی به آمریکا رفت و در سن 9 سالگی در گروه تئاتری پدر بازیگرش که «تئاتر ایتالیایی» نام داشت، به کار بازیگری پرداخت و از ده سالگی وارد کار در فیلم‌های هالیوودی شد. از جمله فیلم‌هایی که ریتی در آنها صداپیشگی کرده است، می‌توان به «اتللو»، «سرزمین فراعنه»، «جنگ و صلح»، «گوژپشت نتردام»، «توپ‌های ناوارون»، «ال سید»، «دکتر ژیواگو»، «دکتر نو»، «لارنس عربستان»، «خارطوم»، «باربارلا»، «برادر خورشید، خواهر ماه» و «نفرین پلنگ صورتی» اشاره کرد.

مقاله قبلی۱۳ تیم حاضر در مسابقات جام جهانی فوتبال ساحلی مشخص شدند
مقاله بعدییمن طرح آتش بس ایران را نپذیرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.