باستان‌شناسان موفق به بقایای فسیلی مردی شدند که که در هنگام فرار از پمپئی زیر یک سنگ بزرگ له شده است.پمپئی شهری باستانی در جنوب کشور ایتالیاست که نزدیک به 1700 سال زیر خاکسترهای آتشفشانی مدفون شد و همه افراد این شهر تبدیل به مجسمه شدند.

به گفته محققان، این مرد در حال فرار از انفجار پمپئی در سال 79 میلادی بوده است که این سنگ رویش می‌افتد و می‌میرد. دانشمندان معتقدند که یک ابر ضخیم آذرآواری (جریانی از گاز داغ و سنگ با سرعت زیاد) باعث افتادن این سنگ بزرگ شده است. این سنگ بزرگ روی این سر و سینه این مرد افتاده و نیم تنه بالایی او را کاملا له کرده است.

دانشمندان براین باورند که کشف بقایای انسانی جدید در پمپئی به آنها اجازه می‌دهد که سبک زندگی و آسیب‌شناسی ساکنان این شهر را با هم مقایسه کنند و دینامیک فرار وحشت‌زده مردم از شهر را آنالیز کنند.

ماسیمو اوسانا، باستان‌شناس پمپئی، در این باره می‌گوید: «این اکتشاف استثنائی است. بررسی مردم پمپئی با ابزار حرفه‌ای و تخصصی منجر به شکل‌گیری داستانی تاریخی از تمدن آن دوره می‌شود».

آنالیزها نشان می‌دهد که قربانی، مردی 30 ساله بوده است. ضایعات پیدا شده روی استخوان درشت نی این مرد نشان می‌دهد که وی از عفونت استخوان رنج می‌برده است. احتمالا این مرد به دلیل همین بیماری نتوانسته زودتر از شهر فرار کند.

به گزارش آنا از UPI، اوسانا گفت: «این استخوان‌ها بقایای فردی است که لنگ می‌زده است که احتمالا به همین دلیل هم قادر به فرار به موقع نبوده است».

مقاله قبلینتانیاهو: اسرائیل آماده حمله به مواضع جمهوری اسلامی در کل خاک سوریه است
مقاله بعدینتانیاهو با ستایش مردم ایران: امید من برای آینده، همکاری نخبگان ایران و اسرائیل است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.