یک منبع آگاه درباره سپیده قلیان فعال مدنی زندانی گفت او در ملاقات اخیر با خانواده‌اش که «هفت– هشت روز پیش» بوده وضعیت روحی و جسمی به شدت نگران‌کننده‌ای داشته است. خانواده قلیان از دادستانی شوش درخواست انتقال او را به بیمارستان داشته‌اند با این حال به آنها گفته شده با انتقال خانم قلیان موافقت نمی‌شود و اگر لازم باشد پزشک بازداشتگاه او را «ویزیت» می‌کند.

به گفته این منبع سپیده قلیان در زمان ملاقات اخیر با خانواده‌اش «از نظر روحی بسیار پریشان بوده و در مقابل سوال‌های خانواده‌اش مدام شعرهای غمگین می‌خوانده. خیلی لاغر شده و موقع راه رفتن تعادل نداشته است. خانواده او به شدت نگران وضعیتش هستند.»

این منبع با اظهار اینکه دادستان شهر شوش با درخواست خانواده قلیان برای انتقال به بیمارستان تاکنون مخالفت کرده گفت: «خانواده او طی این روزها بارها به دفتر دادستانی شوش مراجعه کرده‌اند. آخرین مراجعه آنها روز چهارشنبه نهم اسفند ماه بوده اما دادستان اجازه انتقال او را به بیمارستان نداده و به آنها گفته‌‌اند در بازداشتگاه پزشک است و اگر لازم باشد او را معاینه می‌کند.»

به گفته این منبع، سپیده قلیان بدون بازجویی در سلول انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز در وضعیت نامشخصی به سر می‌برد. این منبع گفت خانواده سپیده قلیان در طی یک ماه گذشته اجازه دو بار ملاقات با او را یافته‌اند که هر دو بار حالش خوب نبوده و بار دوم به شدت نگران کننده بوده است.

سپیده قلیان، فعال مدنی و اهل اهواز ۲۷ آبان ۹۷ در جریان اعتراضات چند روزه کارگران نیشکر هفت‌تپه خوزستان به همراه اسماعیل بخشی، فعال کارگری و جمعی دیگر از کارگران بازداشت شد. او یک ماه بعد در تاریخ ۲۷ آذر ماه با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ پس از اینکه اسماعیل بخشی نماینده کارگران کارخانه نیشکر هفت‌تپه در پستی اینستاگرامی از شکنجه‌های خود در دوران بازداشتش نوشت و وزیر اطلاعات را دعوت به پاسخگویی کرد، سپیده قلیان نیز در توییتر خود درباره شکنجه اسماعیل بخشی و خودش نوشت.

مقاله قبلی«هتل ترانسیلوانیا» به قسمت چهارم رسید
مقاله بعدیتلسکوپ جدید ناسا ۱۴۰۰ سیاره فراخورشیدی را کشف می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.