آقای عباس صالحیان از دراویش گنابادی ساکن شهرستان گلپایگان، در دادگاه ویژه روحانیت به شش ماه حبس تعزیری محکوم شد.

آقای عباس صالحیان از دراویش گنابادی ساکن گلپایگان به اتهام «ارتکاب فعل حرام از طریق ترویج عقاید فرقه صوفیه گنابادی»، بی‌اینکه روحانی باشد، در دادگاه ویژه روحانیت با قضاوت تقی بهرامی به شش ماه حبس تعزیری محکوم شد.

در بخش‌هایی از رای دادگاه آمده است: «با اقرار متهم مبنی بر تشکیل جلسات فرقه که قهرا از مصادیق بارز تبلیغ و ترویج است، مجرمیت وی محرز و مستندا به مساله چهارم از لواحق تحریر الوسیله  امام و تبصره ماده ۴۲ آیین نامه دادسرا‌ها و دادگاه‌های ویژه روحانیت، به شش ماه حبس تعزیری محکوم می‌گردد» محکومیت این درویش گنابادی در دادگاه ویژه روحانیت و با استناد به آیین نامه دادگاه ویژه روحانیت در حالی صورت گرفته که وی روحانی نیست و اقدام وی شرکت در مجالس درویشی آن شهر بوده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، لازم به ذکر است که چندی پیش اداره اطلاعات شهرستان گلپایگان در ارتباط با آقایان عباس صالحیان و عمران دوست محمدی گزارشاتی را مبنی بر اقدام به ترویج و تبلیغ فرقه صوفیه به دادگستری آن شهرستان تقدیم می‌کند که دادسرا نیز پس از رسیدگی و احراز مجرمیت برای آقای عمران دوست محمدی قرار تعلیق و برای آقای صالحیان کیفرخواست صادر و پرونده را به دادگاه ارجاع می‌دهد.

مقاله قبلی«آواتار» جهانگردی می‌کند
مقاله بعدیانتقال مجدد کسری نوری به زندان عادل آباد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده