مینو مرتاضی لنگرودی، عضو شورای فعالان ملی-مذهبی و فعال حقوق زنان، به شش سال حبس محکوم شد.

 قاضی صلواتی رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب که در صدور احکام سنگین برای فعالان مدنی سابقه دار است، این بار مینو مرتاضی فعال ملی مذهبی را به شش سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت های سیاسی و مدنی محکوم کرد.

پنج سال از حبس خانم مرتاضی به اتهام اجتماع و تبانی به خاطر راه اندازی شورای فعالان ملی مذهبی و یک سال دیگر برای تبلیغ علیه نظام به دلیل سیاه نمایی عنوان شده است.

مینو مرتاضی و همسرش حبیب الله پیمان، در چند سال اخیر به طور مکرر و به شکل های مختلف، هدف تهدیدهای تلفنی و احضار و بازجویی توسط نهادهای مختلف اطلاعاتی و امنیتی قرار گرفته‌اند.

دکتر پیمان، نواندیش دینی و دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز، نیز بعد از تحمل بیش از ۸ ماه حبس در سلول انفرادی در بازداشتگاه‌های سپاه،و سپس ۵ ماه حبس در سلول جمعی، از سال ۱۳۸۰ به قید وثیقه چند صد میلیون تومانی آزاد است. او چند سال است از برگزاری هر جلسه‌ای منع شده است.

به گزارش کلمه؛در نیمه خرداد ماه نیز حسین رفیعی یکی دیگر از اعضای شورای فعالان ملی-مذهبی با همین اتهامات، در مجموع به ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت رسانه ای و مطبوعاتی محکوم شده است.

مقاله قبلیدلار بانکی رکورد زد
مقاله بعدیخنده احمدی نژاد به رای محسن رضایی در جلسه ۲۳ خرداد مجمع تشخیص
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.