یک منبع مطلع گفت دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان محمد مهدوی‌فر، شاعر و فعال مدنی را در آذرماه ۱۳۹۶ به دو سال حبس تعزیری محکوم کرده است. این شاعر در دادگاه نخست از سوی دادگاه انقلاب آران و بیدگل به سه سال حبس تعزیری و چهار سال تبعید به شهرستان خاش در جنوب شرقی ایران محکوم شده بود.

منبع مطلع روز پنجم دی ماه  گفت محمد مهدوی‌فر علاوه بر حکم دو سال حبس قطعی، تا کنون بارها به دلیل انتشار اشعار، نامه‌هایی خطاب به رهبر جمهوری اسلامی  و همچنین شرکت در تجمعات مسالمت‌آمیز بازداشت شده و به اتهاماتی مانند تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبری، اخلال در نظم عمومی و ارتباط با دول متخاصم محکوم شده است.

منبع مطلع گفت: «ایشان به جز دو سال حبس جدید، چندین بار به خاطر اتهامات متفاوت احضار و بازداشت شده‌ است، یک پرونده برای شرکت در اجتماعات سال ۱۳۹۳ در أصفهان دارد که هنوز رای قطعی صادر نشده و با قرار وثیقه آزاد است، به دلیل سرودن شعری انتقادی به نام الفبا هم در دادگاه نخست به یک سال و نیم زندان محکوم شد ولی در مرحله تجدید نظر به سه میلیون تومان جریمه نقدی تبدیل شد که پرداخت کردند، یک پرونده به اتهام تشویش اذهان عمومی دارد که باز است.»

محمد مهدوی فر نخستین بار، اواخر شهریور سال ۱۳۹۵ از سوی نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد و پس از حدود یک ماه و نیم با قرار کفالت آزاد شد. این شاعر و نویسنده چهل و هشت ساله ششم خرداد ماه ۱۳۹۶ و این بار از سوی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت  و به زندان مرکزی کاشان منتقل شد و پس از پنج ماه با قرار وثیقه صد میلیون تومانی آزاد شد.

منبع مطلع گفت نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران به دلیل نامه‌های او خطاب به خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، او را به تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری متهم کردند و نامه‌ای از این فعال مدنی خطاب به باراک اوباما را دلیل اتهام «ارتباط با دول متخاصم» برشمردند: «نامه‌ها به آقای خامنه‌ای را تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری حساب کردند و یک نامه به باراک اوباما را ارتباط با دول متخاصم حساب کردند، هرچند دادگاه ایشان را از اتهام جاسوسی و ارتباط با دول متخاصم تبرئه کرد ولی به اتهام توهین و تبلیغ به دو سال زندان محکوم کرد.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ این منبع گفت نامه‌های آقای مهدوی‌فر خطاب به رهبر جمهوری اسلامی حاوی نگاهی انتقادی نسبت به نابسامانی‌های اجتماعی و فقر و فساد در کشور است. «نامه‌های بی‌پروا و حاوی تمسخر خطاب به مقام معظم رهبری (خامنه‌ای)، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی (خمینی)، توهین به دستگاه قضا، توهین به مسئولان رده بالای نظام و سرداران سپاه، سرودن اشعار التقاطی، نامه‌نگاری با پاپ و اوباما و رضا پهلوی، مصاحبه با رسانه‌های ضد انقلاب و بازنشر کلیپ‌های منتشرشده در رسانه‌های ضد انقلاب» از مواردی هستند که در حکم دادگاه اولیه کاشان که به رویت گزارشگر کمپین رسیده، از جرائم محمد مهدوی فر محسوب شده‌اند.

مقاله قبلیحماس: «قاسم سلیمانی» به ما گفت برای جنگ بر سر اورشلیم کمک نظامی می‌کند
مقاله بعدیواکنش همسر احمدرضا جلالی به اظهارات دادستان تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.