محمد ملکی فعال سیاسی و حقوق بشر ایرانی، از قصد خود برای تشکیل ”کمپین ضد اعدام” به همراه محمد نوری زاد، دیگر فعال سیاسی و نویسنده ایرانی خبر داده است.

این اقدام در پی آن صورت می گیرد که در ماه ها و هفته های اخیر، بر شمار اعدام های دستجمعی در ایران افزوده شده است؛ زندانیانی که با اتهام های مختلف از جمله سیاسی، عضویت در گروه های مخالف نظام و قاچاق کالا و مواد مخدر، اعدام می شوند.

 محمد ملکی در این باره گفته است: ”این اعدام ها به صورت دستجمعی صورت می گیرد و متاسفانه پس از روی کار آمدن دولت آقای روحانی، سرعت گرفته است به گونه ای که در عرض این یکی دو ماه اخیر بیش از 250 نفر اعدام شدند.”

او به اعدام اخیر 16 نفر در سیستان و بلوچستان هم اشاره کرد و گفت: ”بسیار باعث تاسف است که عده ای از یک قبیله دیگر، از یک فرقه دیگر آمدند و شماری از نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران را به شهادت رساندند، و دولت با یک رفتار خیلی زشت و زننده یک عده از زندانیان سیاسی را اعدام می کند.”

او افزوده است: ”بعد اعدام هایی که الان در کردستان شروع شده و چند نفر از کردهای سنی را اعدام کردند و همینطور به جاهای دیگر گسترش دارد. گزارش هایی که می رسد حاکی از آن است که اعدام ها همچنان در زندان های مختلف ادامه دارد.”

محمد ملکی تاکید کرده است: ”آن طور که باید و شاید در ایران مدافعان حقوق بشر به این اعدام ها توجه نمی کنند. الان در ایران یکی دو نفر هستند که واقعا در برابر این مسائل موضع گیری می کنند… متاسفانه گروه هایی که در ایران هستند و خود را اصلاحگر یا سبز می دانند سکوت کردند.”

او افزوده است: ”مساله اعدام ها در ایران در حال تبدیل شدن به یک مساله حادی است. باید فکری برای آن کرد. من شخصا خودم و همینطور آقای نوری زاد، اصولا با اعدام مخالفیم. ما معتقدیم که اعدام در هر کشوری که زیاد باشد، نه تنها از جرم و جنایت کاسته نمی شود بلکه بیشتر هم می شود. نمونه اش ایران خودمان، اول انقلاب مرتب اعدام صورت می گرفت، ده ها هزار نفر به جرم های مختلف از جمله قاچاق مواد مخدر یا حتی سیاسی به خصوص در دهه شصت اعدام شدند.”

او با ریشه ای دانستن این سوال که ”چرا مدافعان حقوق بشر اقدام یا اعتراضی نمی کنند” ادامه داده است: ”حقیقت این است که من و شماری از دوستان مدتی است به فکر افتادیم که کمپینی به راه بیندازیم در مخالفت با اعدام ها. اما می دانید این مساله حساسی است، حساسیت های زیادی بر می انگیزد و مشکلات عدیده ای برای آن هایی که به این کمپین بپیوندند به وجود می آورد.”

او اظهار داشته است: ”ما در مملکتی هستیم که گفتن و اظهار عقیده کردن و خواستن، هزینه بالایی دارد. موضع گیری که حوزه و برخی مراجع کردند را دیدید و شنیدید. این مشکلات هست. در ایران عده ای پیش قدم شوند و این کمپین را راه بیندازند و آن هایی که مدعی حقوق بشر هستند این کار را بکنند و خارجی ها هم کمک کنند تا از این همه کشتار انسان ها جلوگیری شود.”

به گزارش العربیه از شبکه تلویزیونی رها؛ محمد ملکی خطاب به مسئولان گفته است: ”گاهی این کشتارها را می بینم، حالا شما یک نفر را به اتهام قاچاق مواد مخدر یا مساله ای دیگر، یک نفر را کشتید، شما خانواده ای را متلاشی می کنید. این بچه ها در چه شرایطی در این مملکت بزرگ می شوند؟ آینده این بچه ها را خراب می کنید، آینده این مملکت را خراب می کنید؟ شما چه کار دارید می کنید؟ من خطاب به این حاکمیت از صدر تا ذیلش می گویم که مملکت را شما دارید شخم می زنید. از نظر فساد، فحشا، دغلی، دروغ، اقتصاد و همه چیز. از خدا بترسید، شرم کنید، حیا کنید. دست بردارید، چقدر اعدام؟ چقدر اعدام؟ چقدر خون ریختن؟ ناف این حکومت را با مرگ و نیستی و نابودی بریدند.”

او همچنین اعلام کرد که با محمد نوری زاد قرار است ”کمپین ضد اعدام” راه اندازی کند.

ملکی برخی سخنان مطرح شده درباره این که ”اعدام ها برای سنگ اندازی در مسیر دولت صورت می گیرد” را، حرف های ”بی دلیل” توصیف کرد و از حسن روحانی رئیس جمهوری ایران خواست تا برای متوقف کردن اعدام ها، نزد آیت الله علی خامنه ای رهبر این کشور برود و اگر موفق نشد، مساله را با مردم مطرح کرده و تهدید به استعفا کند.

مقاله قبلیاعتصاب غذای ۸۰ زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج
مقاله بعدیکارگردان فیلم جدید «رابرت ردفورد» معرفی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.