یک منبع مطلع گفت علیرغم گذشت یک ماه از انتقال محمد حبیبی به زندان اوین و توصیه پزشکان مبنی بر مداوا در خارج زندان، مقامات قضایی به بهانه عدم انتقال پرونده از گوهردشت به اوین، از اعزام این زندانی سیاسی به بیمارستان جلوگیری می‌کنند.

کانال تلگرامی حمایت از محمد حبیبی روز هفتم مهر در بیانیه ای نوشت این زندانی سیاسی بخاطر ضربات مشت و لگد بر سینه و پهلو هنگام بازاشت آسیب دیده و در دوران حبس در زندان تهران بزرگ بعلت عفونت ریه و عدم رسیدگی دچار مشکل شده است. یکی از همکاران محمد حبیبی که به دلایل امنیتی خواست ناشناس بماند به کمپین گفت مقامات قضایی دلیل عدم انتقال محمد حبیبی به بیمارستان را تاخیر در انتقال پرونده عنوان کرده اند: «آقای حبیبی یک ماه است که به زندان اوین منتقل شدند، از نظر جسمانی و وضعیت سلامتی همان وضعیت سابق را دارند. علیرغم این که پزشکان توصیه کردند ایشان به بیمارستان منتقل شود، تا الان هیچ اقدامی صورت نگرفته ما الان منتظر انتقال پرونده شان از زندان تهران بزرگ به زندان اوین هستیم، مراجعه کردیم گفتند این پرونده باید منتقل شود تا روند درمان پیگیری شود، الان یک ماه گذشته اما هنوز پرنده منتقل نشده است.»

کانال حمایت از محمد حبیبی نوشته این عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان استان تهران، در پنجمین ماه بازداشت از دسترسی به داروهایی که پیشتر برایش تجویز شده نیز محروم است. این رسانه تلگرامی نوشته پزشک قانونی شهرری بر درمان وی تاکید نموده و در تنها اعزام وی به بیمارستان که با دستبند و زنجیر همراه بود پزشک متخصص بیمارستان خمینی، بیمارستان مورد وثوق سازمان زندان ها، درخواست آزمایش و سونوگرافی #اورژانسی برای درمان نموده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ محمد حبیبی به دلیل فعالیت‌های سیاسی به هفت سال و نیم زندان محکوم شده است. منبع آگاه گفت حکم محمد حبیبی هنوز قطعی نیست و قاضی بر اساس قانون میتواند قرار بازداشت را به قرار وثیقه تبدیل کند: « شعبه دادگاه (تجدیدنظر) چند روزی است که مشخص شده، آقای حبیبی هنوز حکمشان قطعی نشده و توی بازداشت موقت به سر میبرند و ما طبق قانون خواهان آزادیشان هستیم. وکلا پیگیر کار هستند و قرار است درخواست تبدیل قرار بازداشت به وثیقه را مطرح کنند.»

مقاله قبلیبرانکو و پرسپولیس در آستانه فینال لیگ قهرمانان آسیا
مقاله بعدیادامه ممنوعیت ملاقات و تلفن و اضافه شدن سه سال زندان به محکومیت سهیل عربی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.