«محسن رضایی» در پیامی که در صفحه شخصی خود منتشر کرد، نوشت: «در گزارش نماینده وزارت آموزش و پرورش درباره آتش سوزی «دبستان اسوه» زاهدان آمده است که مکان این مدرسه بدون، مجوز سازمان نوسازی مدارس جابه جا شده بود.

در گزارش واژگونی اتوبوس دانشگاه آزاد هم که در آن ١٠ نفر کشته و ٢٧ نفر مجروح و در بیمارستان بستری شدند، بازرسان می‌گویند اتوبوس معاینه فنی نداشته است.

در این باره باید پرسید چرا نظارت دستگاه‌های مربوط آن قدر ضعیف بوده که مدرسه، قبل از دریافت مجوز، تغییر مکان داده است و یا اتوبوس معاینه فنی نشده است؟

به گزارش فرارو؛ اهمال، بی مبالاتی و عدم احساس مسؤولیت، خسارات فراوانی در اداره کشور به بار آورده است. بی‌تفاوتی نسبت به مال و جان مردم از بقایای فرهنگ شاهنشاهی است. نباید گذاشت این روحیه‌ها و رفتار‌ها به اداره کشور برگردد.»

مقاله قبلیبنیامین نتانیاهو: اجازه نمی‌دهیم حضور جمهوری اسلامی در سوریه تثبیت شود
مقاله بعدیامضای تفاهم‌نامه آغاز عملیات اجرایی انتقال آب خزر به سمنان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.