گفت و گوی شبکه دو با دختران محسن رضایی (سارا، مهدیه و زهرا) که جمعه 10 خرداد ضبط شده بود قرار بود که دیروز ساعت 17 در برنامه عصر خانواده پخش شود که این اتفاق نیفتاد!

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان به نقل از انتخاب، برنامه عصر خانواده کاری از گروه خانواده شبکه دو است که از 12 خرداد ماه میزبان خانواده های نامزدهای ریاست جمهوری است. طبق اعلام سازمان صدا و سیما دختران محسن رضایی مهمان برنامه دیروز 13 خرداد ماه عصر خانواده بودند که البته این برنامه پخش نشد.

گفتنی است سازمان صدا و سیما تصاویر استقبال هزاران نفری مردم یاسوج، ساری و گرگان از محسن رضایی را نیز در روزهای گذشته سانسور کرد!

مقاله قبلیرضا آقاخانی، نصر الله لشنی، علیرضا اکبرزاده و حسین بحیرایی بازداشت شدند..
مقاله بعدی«پنه لوپه كروز» نقش اول زن «جيمز باند 24»‌ شد..
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.