کسری نوری، فعال حقوق دراویش که از زمان انتقال مجدد به زندان عادل آباد، از استفاده از حق ملاقات با خانواده خود محروم است.

پس از انتقال مجدد کسری نوری به زندان عادل آباد٬ خانواده این درویش زندانی پس انتقال وی برای ملاقات، راهی زندان عادل آباد شدند که مسئولان ملاقات زندان اجازه انجام ملاقات کابینی را به آنها نداند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان ازمجذوبان نور؛ مسئولان بخش ملاقات زندان با بیان اینکه حضور کسری نوری بصورت “تحت الحفظی” بوده است بدون توضیح بیشتر امکان انجام ملاقات این فعال حقوق دراویش را با خانواده خود، مهیا نکرند.

هفته گذشته مجذوبان نور از انتقال مجدد کسری نوری به زندان عادل آباد خبر داده بود.

کسری نوری که هم اکنون در حال سپری کردن محکومیت چهار سال و نیم خود است، در دی ماه سال گذشته نیز، پس از تحمل دو سال حبس در زندان عادل آباد، از سایر دراویش این زندان جدا و به زندان نظام شیراز انتقال داده شد.

مقاله قبلیاعدام قرون وسطایی ۳ زندانی در زندان مرکزی بندر عباس
مقاله بعدیاز تبعید غیرقانونی تا سلب حقوق اولیه؛ موج جدید اعمال فشار بر زندانیان سیاسی عقیدتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.