احمد ایرانی‌خواه و سعید دوراندیش دو درویش محبوس در تیپ ۱ زندان فشافویه که در اعتراض به خلف وعده‌ی مسئولان زندان در تجمیع درویشان زندانی از شرکت در آمار زندان خودداری کرده بودند توسط مسئولان زندان فشافویه از حق تماس تلفنی محروم شدند.

مسئولان زندان فشافویه روز گذشته این دو درویش را به دلیل نوشتن نامه‌ی اعتراض‌آمیز به رئیس زندان مورد تهدید و توهین قرار داده‌اند.

اعتراض این دو درویش به حبس درویشان گنابادی در میان زندانیان جرائم مواد مخدر و سرقت و قتل و بزه‌های اجتماعی است. این دو با اسف‌بار توصیف کردن وضعیت بندهای زندان فشافویه در نامه به رئیس زندان فشافویه گفته‌اند که حبس درویشان در این‌گونه بندها مصداق شکنجه و آزار روحی است.

صدها درویش گنابادی پس از حمله‌ی روز هفتم شهریور گارد زندان فشافویه به درویشان متحصن در تیپ ۳ که خواستار آزادی زنان درویش از زندان قرچک شده بودند به سلول‌های انفرادی و بندهای غیرمرتبط منتقل شده‌اند.
خواسته‌ی این درویشان عمل به مواد آیین‌نامه اجرایی زندان‌ها توسط مسئولان زندان فشافویه است.

زنان درویش محبوس در زندان قرچک نیز وضعیت مشابه مردان زندانی دارند. اینک ۵ زن درویش به دلیل حبس در بند مجرمان مواد مخدر و قتل از نظر جسمی و جانی در معرض خطر هستند.
به گزارش مجذوبان نور؛  گزارش‌ها حاکی از مرگ شماری از زندانیان به دلیل عدم نظارت مسئولان سازمان زندان‌ها بر وضعیت بهداشت و درمان زندان فشافویه است.

مقاله قبلیماجرای تجزیه ایران در شمال کشور، و اکنون در جنوب آن! نوشتاری از بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیمحاکمه ۸ متهم محیط زیستی برگزار شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.