آریا لاجوردی متهم است که به سوریه رفته و عضو یک گروه مسلح شده است.او تصویری از خود با دو سر بریده در فیس‌بوک منتشر کرده است. او مدعی است برای “کمک به مردم” به سوریه رفته بود.

دادگاهی در شهر فرانکفورت آلمان، روز چهارشنبه (۴ مه/۱۵ اردیبهشت ماه) محاکمه‌ی یک شهروند آلمانی ایرانی‌تبار را به اتهام “جنایت جنگی” آغاز کرد.

این متهم آریا لاجوردی نام دارد و ۲۱ سال سن دارد. او متهم است که در بهار سال ۲۰۱۴ به سوریه سفر و تصویری از خود با دو سر بریده به نیزه کشیده شده در فیس‌بوک منتشر کرده است.

مقامات دادگاه آلمان می‌گویند شواهدی در دست دارند که نشان می‌دهد آریا لاجوردی در سوریه به یکی از گروه‌های مسلح مخالف بشار اسد پیوسته است.

دادستانی فدرال آلمان اعلام کرد که تصاویر منتشرشده در فیس‌بوک لاجوردی نشان می‌دهد که او به‌همراه دو جنگجوی دیگری که در تصاویر حضور دارند، با سرهای بریده افراد کشته‌شده رفتاری “تحقیرآمیز” داشته‌اند.

بیشتر بخوانید: سازمان ملل: عاملان جرایم جنگی در سوریه عفو نخواهند شد

دادستانی آلمان احتمال می‌دهد که دو جنگجوی دیگر که در تصاویر حضور دارند، فرد کشته‌شده را سر بریده‌اند. درباره‌ی هویت مقتولان اطلاعاتی منتشر نشده است.

آریا لاجوردی اتهام “ارتکاب جنایت جنگی” را رد کرده است. او مدعی است که به قصد “خدمات انسان‌دوستانه” به سوریه سفر کرده و قصد امدادرسانی به مردم جنگ‌زده را داشته است.

لاجوری تاکید کرده که او تحت‌فشار ناچار شده در این عکس حضور داشته باشد و آن را در فیس‌بوک خود منتشر کند.

او مدعی است که در روستایی در نزدیکی ادلب، سرهای بریده‌ی این جنگجویان بر زمین افتاده بود و مردم روستا به‌تدریج دور جسد جمع می‌شدند و با آن عکس می‌گرفتند. لاجوردی گفته است که او تنها فرد خارجی در محل بوده و مردم روستا او را مجبور کرده‌اند تا او نیز با سرهای بریده عکسی بگیرد.

لاجوردی در جلسه دادگاه مضطرب و هراسان گفت:«ما وسط منطقه جنگی بودیم. من همان کاری را کردم که در چنین وضعیت خطرناکی ازت می‌خواهند.»

مقامات پلیس آلمان این متهم را در سال ۲۰۱۵ با حکم قضایی در منزل مسکونی‌اش در فرانکفورت بازداشت کردند.

به گزارش دویچه وله؛ دادستانی آلمان اعلام کرد که دست‌کم ۱۰ پرونده مشابه دیگر در دست بررسی دارد و افراد دیگری با اتهام‌های مشابه لاجوردی در ماه‌های آینده دادگاهی خواهند شد.

مقاله قبلیموج جدید احضار روزنامه نگاران
مقاله بعدیزندگی ارنست همینگوی در کوبا به کارگردانی فیلمساز ایرانی‌تبار
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.