هفتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، قدیمی‌ترین رویداد سینمایی جهان با اجرای «لوئیزا رانیری»، بازیگر ایتالیایی در مراسم افتتاحیه و اختتامیه همراه خواهد بود.

 «لوئیزا رانیری»، بازیگر ایتالیایی در حالی به عنوان مجری مراسم جشنواره فیلم ونیز 2014 انتخاب شد که هفتادویکمین دوره این رویداد سینمایی به عنوان دومین رویداد معتبر سینمایی جهان از 27 اوت تا 6 سپتامبر (5 تا 15 شهریور) در شهر بندری ونیز به ریاست «آلبرتو باربارا» برگزار می‌شود.

«رانیری» که بیشتر در عرصه بازیگری در تلویزیون فعال است، اولین فیلم بلند خود را با عنوان «شاهزاده و دزد دریایی» در سال 2001 به کارگردانی «لئوناردو پیراچیونی» تجربه کرد و همچنین در سال 2004 در فیلم «اروس» نیز مقابل دوربین رفت.

در شصت‌وهفتمین جشنواره فیلم کن – رقیب اصلی جشنواره فیلم ونیز – نیز «لمبرت ویلسون»، یک بازیگر فراسوی به عنوان مجری مراسم افتتاحیه و اختتامیه انتخاب شده بود.

به گزارش ایسنا؛ سال گذشته و در هفتادمین دوره جشنواه فیلم ونیز، هیات‌داوران این رویداد سینمایی به ریاست «برناردو برتولوچی» فیلم مستند «Sacro Gra» به کارگردانی «جیان فرانکو روسی» از ایتالیا را به عنوان برنده شیر طلا انتخاب کردند.

www.donnaglamour.it

مقاله قبلیاصغر فرهادی رییس گروه داوران جوایز اسکرین آسیا پاسیفیک شد
مقاله بعدیبازار طلای اصفهان تعطیل شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.