مدیر پیشگیری و رفع تخلفات شهرداری یزد به شرح جزئیاتی درباره درآمد متکدیان پرداخت.

«امرالله سیف الدینی» مدیر پیشگیری و رفع تخلفات شهرداری یزد با اشاره به بالا بودن تقاضای تکدی‌گری در یزد اظهار کرد: متاسفانه اقدامات شهرداری با اعتبار بیت‌المال به پای مهربانی و دل رحمی مردم نسبت به متکدیان ضایع می‌شود، در حالی که مردم نمی‌دانند این نحوه کمک هیچ بار معنوی برای آن‌ها نخواهد داشت.

وی، خط قرمز شهرداری در بافت تاریخی را تکدی‌گری عنوان کرد و گفت: متاسفانه بافت تاریخی و جهانی یزد که در معرض دید گردشگران خارجی قرار دارد، با معضل تکدی‌گری همراه است و به واضح چهره شهر جهانی را دستخوش این آسیب اجتماعی کرده است.

این مسئول افزود: با وجود این که شهرداری به شدت پیگیر رفع این موضوع است و به محض اطلاع‌رسانی در هر موقعیتی، نسبت به جمع‌آوری متکدیان اقدام می‌کند، اما در راستای ساماندهی مطلوب این افراد طرحی را برای اولین بار در کشور ارائه داده که از طریق آن، ارگان‌های مرتبط با این آسیب بیش از پیش درگیر این مسئله می‌شوند.

وی در رابطه با اهمیت ساماندهی متکدیان نیز تصریح کرد: هر چند آمار متکدیان اصیل یزدی رقمی کمتر از ۰.۲ درصد است و در واقع گدای یزدی نداریم.

این مسئول بیش از ۵۰ درصد متکدیان یزد را از کودکان اتباع خارجی عنوان کرد و افزود: این افراد که بیشتر ساکن در بافت تاریخی یزد هستند، به محض تکدی‌گری به ویژه از گردشگران، برای فرار از دست ماموران شهرداری به خانه‌های خود می‌روند و عملاً شهرداری نمی‌تواند نسبت به جمع‌آوری آن‌ها اقدام کند لذا مسئله دیگری که در این رابطه به میان می‌آید، اجاره دادن خانه‌های ساکنان بافت تاریخی به اتباع بیگانه است.

سیف‌الدینی با گلایه از عملکرد میراث فرهنگی، اداره کل اتباع و سایر ارگان‌های مربوطه، تصریح کرد: هر چند باید ارگان‌های مربوطه نسبت به رفع مشکل تکدی‌گری به ویژه در بافت تاریخی و مناطق گردشگری شهر بهتر عمل کنند، اما مردم نیز باید به این درک برسند که این افراد حتی به سلامت جامعه لطمه وارد می‌کنند.

وی با بیان این که متکدیان اصلاً بدبخت نیستند، گفت: متاسفانه مردم متوجه نیستند که متکدیان به این عملکرد خود با عنوان شغل نگاه می‌کنند چرا که میانگین درآمد هر ساعت یک متکدی در مناطق پرتردد و شلوغ تا ۸۰ هزار تومان نیز می‌رسد به طوری که گاهاً متکدیانی را با یک میلیون تومان پول نیز دستگیر کرده‌ایم.

این مسئول، تکدی‌گری در محدوده‌های بلوار آیت الله طالقانی و مجاورت ساختمان‌های پزشکان را بیشترین نوع تکدی‌گری جدید در یزد ذکر کرد و افزود: این روز‌ها نوعی گدایی که بسیار هم در بین مهاجران مرسوم شده، تکدی‌گری در مقابل مطب‌های پزشکان و سوءاستفاده از دل‌رحمی ناشی از رنج و آلام بیماران است به نحوی که حتی زوج‌هایی با سر و وضع آراسته و جوان نسبت به این عمل اقدام می‌کنند.

وی در مورد دیگر آسیب‌های اجتماعی از سوی متکدیان نیز اظهار کرد: هر چند برخی از گدایان ممکن است، تخلف‌های دیگری داشته باشند، اما شهرداری در رفع و بررسی این تخلف‌ها وارد نمی‌شود و آنان را به مراجع ذیربط ارجاع می‌دهد.

به گزارش تسنیم، این مسئول با بیان این که سیر رسیدگی به تخلفات با توجه به جنسیت و اصالت متکدیان متفاوت است، گفت: تخلف هر کدام از متکدیان اعم از کودکان، زنان و مردان ایرانی یا غیرایرانی با روش‌های مرتبط با خودشان رسیدگی می‌شود، ولی در عین حال، مردم در راستای تسهیل خدمات شهرداری در این زمینه می‌توانند با شماره تماس ۳۷۲۵۰۰۲۰ برای اطلاع محل فعالیت متکدیان اقدام کنند.

مقاله قبلیاما تامپسون از «لوک» انصراف داد
مقاله بعدیگاف حسین شریعتمداری خبرساز شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.