ملی پوش سابق تکواندوی بانوان ایران در قالب تیم ملی تکواندوی بلژیک با نماینده اسرائیل مبارزه کرد.

معمولا در ورزش اتفاق می‌افتد که ورزشکارانی از کشوری تابعیت کشور دیگری را پذیرفته و در قالب تیم ملی کشور دیگری در مسابقات شرکت کنند. این‌گونه اتفاقات در رشته‌هایی مانند فوتبال، دو و میدانی، کشتی، پرورش اندام، جودو، وزنه‌برداری و قایقرانی که حیطه فعالیتشان بسیار گسترده است، بیشتر رخ می‌دهد.

متاسفانه در سال‌های اخیر جدایی چهره‌های نامی ایران در رشته‌های مختلف زیاد شده و شاهد هستیم که نفرات خوبی از ورزشکاران ایران در قالب تیم کشورهای دیگر در مسابقات شرکت می‌کنند و موفق به مدال‌آوری می‌شوند.

سامان طهماسبی در کشتی در قالب تیم جمهوری آذربایجان، علی تبریزی در پرورش اندام در قالب تیم قطر، آرزو معتمدی در قایقرانی و در قالب تیم آمریکا، محسن غفار و وحید سرلک در رشته جودو در آلمان، حسن کارکردی در رشته بوکس در انگلیس و حضور چندین ملی پوش وزنه‌برداری ایران در قالب تیم آذربایجان نمونه‌ای از این ادعاست که به کشورهای دیگر رفته‌اند.

در سال‌های گذشته چندین ورزشکار ایران در رشته تکواندو نیز به کشورهای دیگر رفته‌اند که آخرین آنها راحله آسمانی نایب قهرمان بازیهای آسیایی 2010 گوانگجو است که به بلژیک رفته است.

آسمانی تا سال قبل در عضویت تیم ملی تکواندوی بانوان ایران قرار داشت و توانسته بود در بازی‌های آسیایی تاریخ‌ساز شود. او اولین بانوی تکواندوکار ایران بود که توانسته بود به فینال بازیهای آسیایی برسد. هر چند در فینال وزن 62- کیلوگرم به نماینده کره جنوبی باخت و نقره گرفت.

راحله آسمانی حدود هشت ماه است که بی سر و صدا در قالب تیم ملی بلژیک در مسابقات شرکت می‌کند و توانسته در این مدت سه مدال طلا و یک مدال برنز برای این کشور ضعیف در تکواندو کسب کند. درست است که تکواندوی بانوان ایران نسبت به تکواندوی مردان ضعیف‌تر است اما با همین شرایط، سطح بانوان ایران نسبت به تکواندوی برخی کشورهای اروپایی بسیار بهتر و بالاتر است.

نقش فدراسیون تکواندو در این خروج

فدراسیون تکواندوی ایران در این سال‌ها تحت مدیریت سیدمحمد پولادگر توانسته حواشی مختلفی را پشت سر بگذارد که هنوز هم کارشناسان، رفتن رضا مهماندوست را بزرگ‌ترین اشتباه تاریخی پولادگر می‌دانند اما موردی که این فدراسیون با آن زیاد برخورد نداشت، این بود که یک ملی‌پوش سرشناس آن به تیم ملی کشور دیگری بپیوندد. البته چندین تکواندوکار مرد ایران به کشورهایی نظیر سوئد و ایسلند پیوسته‌اند اما آنها جزو نفرات شاخص تیم ما نبودند. فدراسیون در مورد رفتن راحله آسمانی آزمایشی جدی شد چرا که این ورزشکار یکی از بهترین‌های تکواندوی بانوان ایران بود و رفتن او برای فدراسیونی که در بخش بانوان مشکلات زیادی دارد گران تمام می‌شود.

البته طبق شنیده‌های ما مسئولان فدراسیون تکواندوی ایران حاضر نشده‌اند تا رنکینگ راحله آسمانی در لیست المپیکی‌ها و جهانی را که به واسطه حضور در تیم ایران به دست آمده بود، به بلژیکی‌ها بدهند و به همین خاطر آسمانی نمی‌تواند در مسابقات منچستر که دو هفته دیگر خواهد بود، شرکت کند.

به گزارش خبرآنلاین، فدراسیون تکواندو در این سال‌ها به ویژه در بخش بانوان تغییرات زیادی را در ترکیب تیم ملی داشته و شاید به همین خاطر در این بین حق برخی از ورزشکاران ایران که شایستگی بیشتری نسبت به بقیه داشتند، تضییع شده باشد. به هر حال مسئولان فدراسیون باید برای این خروج‌ها در تکواندو که در این سال‌ها شدت گرفته، فکری کنند!

مبارزه با تکواندوکار اسرائیل

راحله آسمانی که تا همین یک سال قبل با پوشش و حجاب اسلامی و زیر پرچم جمهوری اسلامی  در مسابقات شرکت می‌کرد، به یک‌باره تغییر رویه داد و بعد از رفتن به بلژیک شرایطش متفاوت شد. او در این یک سال بدون آن پوشش در مسابقات شرکت کرده و جالب‌تر آنکه در یکی از همین چهار مسابقه‌ای که با نام کشور بلژیک مبارزه کرده با نماینده اسرائیل هم مبارزه کرده و او را شکست داده است!

عناوین و افتخارات راحله آسمانی در تیم ایران:

مدال نقره بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجو

 

طلای تورنمنت بین‌المللی منچستر انگلیس در سال 2010

 

طلای مسابقات بین‌المللی جام فجر اسفندماه 89

 

چندین مقام قهرمانی کشور

 

حضور بیش از پنج ساله در اردوهای تیم ملی

 

اردیبهشت‌ماه سال 91 (2012) در مسابقات قهرمانی آسیا در ویتنام به نماینده ژاپن باخت و حذف شد

 

عناوین و افتخارات راحله آسمانی در تیم بلژیک:

طلای مسابقات آزاد 2013 آلمان

 

برنز مسابقات آزاد 2013 بلژیک

 

طلای مسابقات مستر 2013 هلند

 

طلای مسابقات آزاد 2013 تاپیا

 

تیم‌های ملی بانوان و مردان ایران سال 2012 در مسابقات آزاد آلمان شرکت داشتند که آن زمان راحله آسمانی در قالب تیم ملی ایران در مسابقات شرکت داشت و موفق نشد مدالی کسب کند.»

مقاله قبلیپیام چهار فعال سابق دانشجویى از اوین به مناسبت شانزده آذر
مقاله بعدیجود لاو در نقش همینگوی دزد ظاهر شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.

1 نظر

  1. من به نوبه خودم اين پيروزى ارزشمنز خانم راحله آسمانى در تكواندو راتبريك ميگم.وخطاب به آقاى پًولادگر واعضاى فدراسيون تكواندو عرض كنم سالهاى سال ميباشد با تضييع حقوق بهترين هاى تكواندو ميتازيد وقت آن رسيده براى هميشه از تكواندو كنار بكشيد.من إرسال 75 تا 80 قهرمان تكواندو ايران بودم ودر اردوهاى مختلف تيم ملى انتخاب شدم ازجمله جانى دانشجويان تايوان ومكزيك وچند دوره بين المللى اما أجازه حضور در هيچ مسابقه اى بمن داده نشد.چونكه من براى نور چشميهاى انها رقيبى جدى بودم فقط يك مسابقه برون مرزى دهن آنها را ميبست.اما أفسوس.الان در كشور زيبا وپهناور استراليا ودر خدمت تكواندو اين سر مين پر مايه هستم.ودر سالهاى آينده ثابت خواهم كرد كه قدرت جوانان آن مرز وبوم بيشتر از اينهاست.درود بر غيرت وشرف راحله آسمانى

نظرات بسته است