مایک پمپئو وزیر خارجه ایالات متحده از جمهوری اسلامی خواست فورا همه آمریکایی‌های «به گروگان گرفته شده» را آزاد کند.

روز یکشنبه ۳۰ دی، مایک پمپئو در دو توئیت به مناسبت سالگرد آزادی گروگان‌های آمریکایی از ایران، عکسی از آنها منتشر کرد و نوشت: ۴۰ سال پیش در چنین روزی تندروها در ایران ۵۲ دیپلمات آمریکایی را که برای ۴۴۴ روز گروگان گرفته شده بودند، آزاد کردند. جمهوری اسلامی هنوز آمریکایی‌های بی گناه را گروگان گرفته است.

آقای پمپئو در توئیت دیگری، علی خامنه‌ای، حسن روحانی و محمدجواد ظریف را مخاطب قرار داد و گفت آنها با آزادی فوری «باب لوینسون»، «ژئو وانگ»، «باقر و سیامک نمازی» و دیگر گروگان‌ها، باید «گروگانگیری و کارزار ترور» را پایان دهند.

جمهوری اسلامی بیش از ۱۰ شهروند آمریکا و دیگر کشورها که بعضی ها دو تابعیتی هستند را به اتهاماتی چون جاسوسی بازداشت کرده است.

مایکل وایت کهنه سرباز ارتش آمریکا تازه‌ترین شهروند آمریکایی بازداشت شده در ایران است.

رابرت (باب) لوینسون افسر بازنشسته اف‌بی‌آی است که به عنوان کارگاه خصوصی درباره قاچاق سیگار تحقیق می‌کرد، سال ۱۳۸۵ در جزیره کیش در ایران ناپدید شد.

همچنین ژیو وانگ دانشجوی تاریخ دانشگاه پرینستون یکی دیگر از زندانیان آمریکایی در ایران است. همه آنها به ۱۰ سال زندان محکوم شده‌اند و تابستان سال گذشته توسط دادگاه تجدید نظر جمهوری اسلامی حکم آن‌ها تایید شد.

سیامک و باقر نمازی دو آمریکایی ایرانی تبار هستند که سه سال پیش به ۱۰ سال زندان محکوم شدند.

نزار زکا شهروند لبنانی دارای اقامت آمریکا نیز که به دعوت مقامات دولت روحانی به تهران سفر کرده بود به خاطر سابقه در ارتش آمریکا به ۱۰ سال زندان محکوم شده است.

غیر از آنها، چند دو تابعیتی و شهروند دیگر کشورها در ایران زندانی هستند.

«احمدرضا جلالی» پزشک ایرانی تبار مقیم سوئد است که بعد از سفر دو سال پیش به ایران بازداشت شد و از سوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شد. دستگاه قضایی ایران می‌گوید او در ترور دانشمندان هسته‌ای نقش داشت. این در حالی است که خانواده و وکیل او این اتهامات را رد می‌کنند.

کامران قادری شهروند اتریشی-ایرانی یکی از افراد دو تابعیتی است که در حوزه فناوری اطلاعات فعال بود و بعد از سفر به ایران بازداشت شد. او به ۱۰ سال زندان محکوم شده است.

سعید ملک پور کانادایی ایرانی تبار نیز سال ۱۳۹۶ بعد از سفر به ایران به جرم راه‌اندازی «سایت‌های پورنوگرافی» ابتدا به اعدام و بعد به حبس ابد محکوم شد.

نازنین زاغری شهروند بریتانیایی به خاطر همکاری با بنیاد رویترز بعد از سفر به ایران زندانی شد.

پیش از این سنای آمریکا در آبان سال گذشته با تصویب قطعنامه‌ای خواستار آزادی شهروندان آمریکایی از جمهوری اسلامی شده بود.

به گزارش صدای آمریکا؛ مهر ۱۳۹۷ خانواده وانگ و دیگر آمریکایی‌ها و خارجی‌های زندانی در ایران، خواستار کمک جامعه جهانیبرای آزادی عزیزان‌شان شدند.

مقاله قبلیهمه‌چیز با مهار پنالتی توسط بیرانوند آغاز شد
مقاله بعدیصفحه فیفا: رونالدو تنها نیست، بیرانوند پنالتی کاپیتان عمان را هم گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.