وزیر خارجه آمریکا با اشاره به شیوع ویروس جدید کرونا، کووید۱۹ در زندان‌های ایران، خواستار آزادی همه آمریکایی‌هایی شد که به نادرست زندانی شده‌اند.

مایک پمپئو روز سه‌شنبه ۲۰ اسفند در دو توییت خواستار آزادی آمریکایی‌های به نادرست زندانی شده در ایران شد و نوشت: هر کشوری که کمک بشردوستانه به جمهوری اسلامی را درنظر دارد باید خواستار آزادی اتباع خارجی و دوتابعیتی‌های زندانی در ایران باشد.

پیش از این گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در ایران نیز شرایط زندانیان سیاسی را «نگران‌کننده» خواند و خواستار آزادی موقت زندانیان شد.

به گزارش صدای آمریکا؛ جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در ایران، روز سه شنبه ۲۰ اسفند گفت از جمهوری اسلامی خواسته است همه زندانیان را موقتا آزاد کند. او تاکید کرد ادامه نگه داشتن زندانیان سیاسی در بحبوحه شیوع کرونا «تاسف‌بار و نگران کننده است.»

مقاله قبلیتعداد مبتلایان به کرونا از ۸۰۰۰ نفر گذشت
مقاله بعدیدبیرکل سازمان بهداشت جهانی: شیوع کرونا به مرحله همه‌گیری جهانی رسیده است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.