بازیگر کهنه‌کار و نامدار سینمای بریتانیا گفت به برگزیت رای داده، اما نه برای مقابله با پناهندگان بلکه برای آزادی.

 مایکل کین روشن کرد دلیل این که به برگزیت رای داده این بود که مردم بریتانیا خواستار آزادی بودند نه این که بخواهند به نژادپرستی یا آزار پناهندگان و مهاجران فکر کنند.

این بازیگر سرشناس که برای معرفی فیلم جدیدش مصاحبه می‌کرد ضمن ارایه توضیحاتی درباره این فیلم که با عنوان «سبک داشتن» ساخته شده تایید کرد که خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را کاملا درست می‌داند.

وی افزود: من به برگزیت رای دادم. آنچه برای من اهمیت داشت این بود که یک آقای فقیر باشم نه یک خدمتکار پولدار. نمی‌خواستم به دامن نژادپرستی یا مقابله با پناهندگان یا هر چیزی از این دست بیفتیم بلکه آزادی بود که برایم اهمیت داشت.

مایکل کین تاکید کرد: سیاست همیشه چالش‌برانگیز است. در سیاست همیشه مجبوری به حوزه‌هایی وارد شوی که هیچوقت در آن حوزه‌ها نبودی، بعد می‌بینی داری گم می‌شوی و بعد می‌بینی می‌توانی راهی برای خودت پیدا کنی و بعد همه چیز درست می‌شود.

این بازیگر سینما در یک گفتگوی دیگر که چهار ماه پیش از رفراندوم بریتانیا انجام داده بود تاکید کرده بود که چه ماندن و چه خروج از اتحادیه ترسناک است، اما به نظر می‌رسد اکنون خروج از اتحادیه برای وی آرامش بخش‌تر است.

وی افزود: از نظر من آنچه در اروپا داشتی این بود که دولتی هست که باید همه را تحت نظارت  داشته باشد. من اینطور فکر می‌کنم ، مگر این که تغییرات معنی داری در این امر ببینم. به همین دلیل هم فکر کردم باید بیرون بیاییم.

در همین حال دیلی میل نوشت: این گفته موجی از اعتراض‌ها را در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخت و کامنت‌های زیادی در اعتراض به استدلال این بازیگر قدیمی ارایه شد.

به گزارش مهر به نقل از گاردین،فیلم «سبک داشتن» ساخته زاک براف با بازی مایکل کین، مورگان فریمن، و آلن آرکین ساخته شده که در قالب چند دوست ظاهر می‌شوند که وقتی پانسیون آنها تعطیل می‌شود تصمیم می‌گیرند یک بانک را بزنند. این فیلم بازسازی فیلم ۱۹۷۹ به همین نام با بازی جرج برنز، آرت کانری و لی استراسبرگ است. این فیلم از امروز جمعه در سینماها اکران می‌شود.

مقاله قبلیتصاویری از حمله تروریستی دیروز در استکهلم
مقاله بعدیتغییر مقررات اسکار
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.