ریک اسنایدر فرماندار جمهوری‌خواه یکی از تاجران اهل دیترویت را به عنوان جایگزین مور در هيات فيلم ميشيگان معرفی کرد.

مایکل مور کارگردان مستندساز و برنده جایزه اسکار دیگر به عنوان عضوی از هیات فیلم میشیگان فعالیت نخواهد کرد. ریک اسنایدر فرماندار جمهوری‌‌خواه یکی از تاجران محلي شهر دیترویت را که از سوي جنیفر گرنهولم فرماندار اسبق دموکرات به این هیات پیوسته بود، به عنوان عضو دايم بعدی معرفی کرد.

اسنایدر همچنین اعلام کرد می‌خواهد یکی دیگر از اعضای این هیات را که دوران عضویتش همزمان با مور به پایان می‌رسد دوباره برای حضور در اين هيات نامزد کند. فرماندار می‌گوید که بیل لودویگ مسئول اجرایی تبلیغات همراه تد سربینسکی عضو جدید، در این هیات 14 نفره باقی خواهند ماند.

سربینسکی با کمپانی دیترویت ونچور کار می‌کند و قبلا مدیر تکنولوژی ای‌اند‌ای تلویژن بوده است. مدت زمان چهار ساله حضور این دو فرد در هیات در سال 2018 به پایان خواهد رسید.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، مور برای مستند سال 2002‌ خود با عنوان «بولینگ برای کلمباین» برنده جایزه اسکار شده بود. از دیگر فیلم‌های مشهور او می‌توان به «من و راجر»، «فارنهایت 11/9» و «کاپیتالیسم: یک داستان عاشقانه» اشاره کرد.

مقاله قبلیشکارچیان متخلف محیط بانان پارک ملی بمو را به رگبار بستند
مقاله بعدیآنجلینا جولی برای نجات فیل‌ها به «آفریقا» می‌آید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.