مایکل مور در بیست‌ و پنجمین سالگرد فیلم «من و راجر» گفت که تاریخ از اوباما تنها به عنوان اولین رییس‌جمهور آمریکا یاد می کند و او دستاورد دیگری ندارد.

از نظر مایکل مور میراث رییس‌جمهور اوباما از همین حالا تعیین شده است. این فیلمساز لیبرال نتوانست ناامیدی خود را از دستاوردهای رییس‌جمهور فعلی آمریکا پنهان کند. مور طی مصاحبه‌ای با هالیوود ریپورتر در فستیوال فیلم تورنتو گفت: وقتی که تاریخ این دوران را بنویسند، تو را تنها اینطور به یاد خواهند داشت؛ او اولین رییس‌جمهور سیاه‌پوست بود.

مور در ادامه سخنانش گفت: خیلی خب، دستآورد بدی نیست، اما همش همین است آقای اوباما. صد سال بعد می‌گویند او اولین سیاه‌پوست آمریکایی بود که به عنوان رییس‌جمهور انتخاب شد. تمام. هشت سال از زندگی‌ات را صرف کردی و تنها چیزی که یادشان می‌ماند همین است. احساسی دارم که می‌گوید با آن شناختی که از تو دارم، آرزو می‌کردی برای چند چیز دیگر هم تو را به یاد می‌آوردند، چند چیز دیگر که می‌توانستی انجام دهی.

مور گفت: بنابراین از این نظر همه چیز یک ناامیدی بزرگ بوده است.

این مستندساز شناخته‌شده برای نمایش فیلم تحسین‌شده‌اش یعنی «من و راجر» که بیست و پنجمین سالگرد خود را تجربه می‌کند در فستیوال فیلم تورنتو حاضر شده بود. این فیلم که روی راجر اسمیت مدیر وقت مترو گلدن مایر تمرکز می‌کرد، مسیر کاری مور در زمینه ساخت فیلم‌های مستند سیاسی بحث‌ برانگیز را راه انداخت. از دیگر فیلم‌های مشابه او می‌توان به «کلمباین»، «فارنهایت 11/9» و «کاپیتالیسم: یک داستان عاشقانه» اشاره کرد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، نسخه بلوری فیلم «من و راجر» روز هفتم ماه اکتبر توسط کمپانی وارنر هوم انترتینمنت منتشر خواهد شد.

مقاله قبلیخاتمی ممنوع‌الخروج شد
مقاله بعدیحمله گارد ویژه به بند ٨ اوین برای بازرسی وسایل انتصارى و دانشجو
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.