مایکل بی فیلمی را به عنوان کارگردان جلوی دوربین می برد که چاک هوگان نویسنده «شهر» فیلمنامه‌اش را برای پارامونت نوشته است.

مایکل بِی در یک تغییر رویه عظیم از ساخت فیلم رکوردشکن باکس آفیس یعنی «ترنسفورمرز» به ساخت فیلم درام سیاسی درباره حمله بنغازی روی آورده است.

بِی در حال مذاکره برای کارگردانی فیلم «13 ساعت» است. این فیلم اقتباسی از کتاب میچل زوکاف درباره حمله انجام شده به ساختمان متعلق به آمریکا در کشور لیبی است که باعث مرگ جی کریستوفر استیونز سفیر ایالات‌متحده شد.

چاک هوگان که نویسندگی فیلم «شهر» در کارنامه‌اش دیده می‌شود مسئولیت نوشتن فیلمنامه اقتباسی این فیلم را بر عهده داشته است که با جزییات نشان می‌دهد که چطور تروریست‌ها روز یازدهم سپتامبر سال 2012 به ساختمان ماموریت‌های ویژه وزارت کشور ایالات‌متحده در بنغازی حمله کردند.

 تمرکز اصلی داستان بر شخصیت 6 مامور تیم امنیتی است که برای دفاع از تمام آمریکایی‌هایی که در این ساختمان مشغول به کار بودند مبارزه کردند. اما آن‌ها کاملا موفق نبودند چون استیونز و یک کارمند خدمات خارجی آمریکا در حمله اول کشته شدند و در حمله دومی که به یکی از ایستگاه‌های سازمان سی‌آی‌ای در همان منطقه رخ داد دو کارمند دیگر نیز جان خود را از دست دادند. اروین استاف این فیلم را برای کمپانی پارامونت تهیه‌ خواهد کرد.

مایکل بی بخش عمده یک دهه اخیر را صرف ساخت مجموعه فیلم‌های «ترنسفورمرز» کرده که هر کدامشان با حداقل بودجه 200 میلیون دلار ساخته شده‌اند و بعضی نیز بودجه‌ای بالای 250 میلیون دلار داشتند. او همچنین در سال 2013 از وقت خود استفاده کرد تا پروژه مورد علاقه‌اش یعنی «رنج و گنج» را با بازی مارک والبرگ بسازد که آن هم بودجه‌ای حدود 26 میلیون دلار داشت. منابع می‌گویند فیلم «13 ساعت» نیز با بودجه‌ای حدود 30 تا 40 میلیون دلار ساخته خواهد شد.

جدیدترین فیلم بی یعنی «ترنسفورمرز: عصر نابودی» موفق به کسب بیش از یک میلیارد دلار در باکس‌آفیس جهانی شد.

به گزارش  مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، عدم موفقیت آمریکا در حمایت از جان سفیر و مامورانش به یکی از عواملی بدل شد که باراک اوباما و هیلاری کلینتون به عنوان وزیر امور خارجه وقت، برای آن شماتت شدند و هنوز پرونده این ماجرا نزد مخالفان اوباما بسته نشده است.

مقاله قبلیشاگردان کواچ در گروه مرگ
مقاله بعدییورش وحشیانه نیروهای سرکوبگر ولی فقیه به بند زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.