فیلم بلند “ماهی و گربه” ساخته شهرام مکری موفق شد جایزه محتوای نوآورانه در بخش افق‌های هفتادمین جشنواره فیلم ونیز را از آن خود کند.

 “ماهی و گربه” دومین فیلم بلند شهرام مکری پس از فیلم تحسین شده “اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر” که در سال 2009 ساخته شده بود در هفتادمین جشنواره فیلم ونیز در بخش افق‌ها به نمایش درآمد.

این فیلم که دیشب جایزه بخش افق‌ها را دریافت کرد، درباره گروهی است که هر سال در حوالی دریای مازندارن در یک منطقه خلوت اردو می زنند. یک گروه از این افراد مجبور می شوند برای کمک به سه فرد که در جاده منتهی به اردوگاه گم شده‌اند، بروند. یکی از این سه مرد که بابک کریمی بازیگر فیلم “جدایی” و “گذشته” نقش آن را ایفا کرده تنها با طرح سوال های عجیبی حاضر به کمک به این افراد می شود و تنها با گرفتن قول این که در رستوران نزدیک کمپ با هم غذا بخورند به آنها کمک می کند.

از همینجا سیر ماجراهای عجیب شروع می شود. در عین حال هر یک از این پسرها ماجرای خودش را تعریف می کند. این فیلم که دومین فیلم بلند مکری است از مجموعه پیچیده ای از قصه های کوتاه به هم پیوسته ساخته شده است.

به گزارش  مهر به نقل از ایندی-آی،”ماهی و گربه” فیلمی 134 دقیقه ای است که به صورت دیجیتال فیلمبرداری شده و در یک شات بلند و مداوم ساخته شده است. این فیلم که از آن به عنوان فیلمی درخشان، فلسفی و مملو از نمادهای سنتی مردمی یاد شده موفق به کسب جایزه اول بخش افق ها شد. سعید ابراهیمی‌فر و عابد آبس دیگر بازیگران این فیلم هستند.

فیلم “ماهی و گربه” یکی از 17 اثر دعوت شده به بخش رقابتی افق ‌ها در جشنواره‌ فیلم ونیز بود.

مراسم اهدای جایزه به شهرام مکری با حضور گلشیفته فراهانی روی سن انجام شد.

مقاله قبلیشهردار تهران مشخص شد
مقاله بعدیتامی لی جونز یاد جان وین و “گاوچران‌ها”‌ را زنده می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.