دولت آفریقای جنوبی می‌گوید رئیس‌جمهوری سابق این کشور که به علت عود عفونت ریوی روز شنبه 8 ژوئن به بیمارستان برده شده است، در “وضعیت وخیم، اما پایداری” است.

به گزارش رویترز ماندلا 94 ساله که در سال 1994 بعد از انتخابات همه‌نژادی به عنوان اولین سیاه پوست به رهبری بزرگترین اقتصاد آفریقا رسید، از ماه دسامبر گذشته تا به حال سه بار در بیمارستان بستری شده است. بیانیه دولت می‌گوید او در چند روز اخیر با این عفونت درگیر بوده است.

همشهری گزارش داد؛ این بیانیه می‌گوید: “امروز در ساعت 1.30 بامداد وضعیت او بدتر شد و او به بیمارستانی در پرتوریا منتقل شده است. او در وضعیت وخیم اما پایداری است.”

انتخاب کلمات بوسیله دولت آفریقای جنوبی برای توصیف وضعیت ماندلا، به خصوص استفاده از کلمه “وخیم” باعث نگرانی آشکار 53 میلیون نفر جمعیت آفریقای جنوبی خواهد شد که برای آنها ماندلا نماد قدرتمند مقابله با سلطه ده‌ها ساله اقلیت سفید پوست به شمار می‌رود.

سخنگوی رئیس‌جمهوری آفریقای جنوبی، مک ماهاراج، درباره سلامت ماندلا ابراز خوش‌بینی کرد.

Nelson-Mandela-006

او گفت: “آنچه پزشکان به من گفته‌اند این است که او به خودی خود و بدون کمک دستگاه نفس می‌کشد و به نظر من این نشانه مثبتی است.”

ماهاراج با اشاره به نام قبیله‌ای ماندلا افزود: “مادیبا یک مبارز است، و در این سن و سال مادامی که به مبارزه ادامه می‌دهد، حالش خوب خواهد شد.”

ماندلا در سال 1999 پس از یک دوره ریاست جمهوری از این مقام کناره گرفت و یک دهه است که در سیاست دخالتی ندارد. آخرین حضور عمومی او در مسابقه نهایی جام جهانی فوتبال در ژوهانسبورگ در سال 2010 بوده است.

او در ماه آوریل در فیلم تلویزیونی کوتاهی هنگام ملاقات رئیس جمهور جیکوب زوما از خانه‌اش نیز نشان داده شد.

در آن هنگام حزب حاکم، کنگره ملی آفریقا (ANC) به مردم اطمینان داد که ماندلا در “شرایط جسمی خوبی است”، گرچه این فیلم مرد سالمند نحیف و لاغری را نشان می‌داد که بدون حالت در صندلی راحتی نشسته و سرش به یک بالش تکیه داده شده است.

نِلسون رولیهلاهلا ماندِلا (زادهٔ ۲۶ تير ۱۲۹۷ خورشيدی برابر با ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۸) نخستین رئیس جمهور آفریقای جنوبی است که در انتخابات دموکراتیک عمومی برگزیده شد. وی پیش از ریاست جمهوری از فعالان برجستهٔ مخالف آپارتاید در آفریقای جنوبی و رهبر کنگره ملی آفریقا بود. او به خاطر دخالت در فعالیت‌های مقاومت مسلحانه مخفی محاکمه و زندانی شد. مبارزه مسلحانه، برای ماندلا، آخرین راه چاره بود؛ او همواره پایبند به عدم توسل به خشونت بود.

nelson-mandela-004

ماندلا در طول ۲۷ سال زندان، که بیشتر آن را در یک سلول در جزیره روبن سپری کرد، مشهورترین چهرهٔ مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی شد. گرچه رژیم آپارتاید و ملت‌های طرفدار آن وی و کنگره ملی آفریقا را کمونیست و تروریست می‌دانستند، مبارزه مسلحانه بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه علیه آپارتاید بود. ماندلا پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۹۰، سیاست صلح‌طلبی را در پیش گرفت، و این امر منجر به تسهیل انتقال آفریقای جنوبی به سمت دموکراسی‌ای شد که نماینده تمامی اقشار مردم باشد.

ماندلا پس از دریافت جوایزی در طول چهار دهه، هم اکنون یک چهره سرشناس دولتمرد است که همچنان در مورد مسائل مهم عقاید خود را ابراز می‌دارد. او را در آفریقای جنوبی اغلب تحت عنوان مادیبا می‌شناسند، این عنوان افتخاری را بزرگان خاندان ماندلا به وی داده‌اند. این عنوان دیگر مترادف با نام نلسون ماندلاست. بسیاری از مردم آفریقای جنوبی نیز به نشانه احترام وی را ‘مخولو’ (پدربزرگ) صدا می‌زنند.

مقاله قبلیعلی فتح‌الله‌زاده از مدیرعاملی باشگاه استقلال استعفا کرد..!
مقاله بعدیافشاگری‌ بی‌سابقه مشاور خامنه‌ای درباره برنامه هسته‌ای ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.