مایکل شیتز خبرنگار سی.ان.بی.سی در پیام‌رسان توییتر خود از تعویق پرتاب نمونه سرنشین‌دار سفینه دراگون خبر داد. این سفینه که قرار است در ماه ژوئن با دو فضانورد به فضا پرتاب شود، طبق برنامه و در چارچوب ماموریت آزمایشی باید در 9 فوریه 2019 برای بررسی صحت کار تجهیزات راهی مدار زمین می‌شد.

 مایکل شیتز خبرنگار فضایی سی.ان.بی.سی در یادداشت خود نوشت یک منبع موثق در “کیپ کندی” به او گفته است، نسخه آزمایشی دراگون برای این پرتاب آماده نیست و تاریخ دقیقی هم برای عملیاتی شدن پرتاب آن نمی توان پیش‌بینی کرد. این منبع به او گفته است که سازمان فضایی آمریکا ناسا و اسپیس ایکس سازنده این ناو هنوز برای تاریخ جدید به توافق نرسیده‌اند.

نمونه سرنشین‌دار دراگون می‌تواند به صورت خودکار به ایستگاه فضایی بین‌المللی  بپیوندد. بازرسی سامانه‌های این سفینه توسط سرنشینان ایستگاه، چند هفته طول می‌کشد. سپس مرحله بازگشت و بازیابی صورت می‌گیرد. این پرواز آزمایشی برای بررسی‌های عملی وسایل و تجهیزات آن برای پرواز انسان به ایستگاه فضایی بین‌المللی کاملا ضروری است.

نخستین پرواز سرنشین‌دار دراگون نیز که با حضور رابرت بندیکن و داگلاس هارلی انجام خواهد شد نیز جنبه آزمایشی دارد و این دو تن که از فضانوردان با تجربه ناسا به شمار می‌روند ماموریت خواهند داشت تمامی سامانه‌های این ناو را در فضا آزمایش کنند.

نمونه سرنشین‌دار دراگون که 6350 کیلوگرمی در چارچوب برنامه سفینه‌های تجاری آمریکا توسط شرکت اسپیس‌ایکس ساخته شده و با موشک فالکن-9 از کیپ کندی به فضا پرتاب می‌شود.

به گزارش ایسنا؛به دنبال خانه‌نشین شدن فضاپیماهای شاتل، اسپیس ایکس موفق به بستن قراردادی با ناسا برای ساخت سفینه دراگون شد که هم می‌تواند به صورت باربری قابل استفاده باشد و هم سرنشین‌دار. قرار بود نمونه آزمایشی سرنشین‌دار این ناو را در اوایل سال 2015 امتحان کنند بعدا تاخیر های مکرر این عملیات را به دسامبر 2016 ، نوامبر 2018، 17 ژانویه 2019 و سپس به 9 فوریه 2019 موکول کرد.

مقاله قبلیتلسکوپ هابل، کار خود را تا پایان هفته آغاز می‌کند
مقاله بعدیگزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد دربارۀ شکنجه، خودداری جمهوری اسلامی در ارائۀ خدمات درمانی به “نازنین زاغری” و “نرگس محمدی”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.