انتصاب محمدهادی مفتح فرزند شیخ محمد مفتح به ریاست مسجد امام علی هامبورگ و صدور ویزای آلمان برای او دولت آلمان را با انتقاد شدید احزاب مخالف روبرو کرد. نمایندگان دو حزب سبز و دموکرات آزاد، خواستار این توضح شدند که چگونه به ملائی که نقش مهمی در سپاه پاسداران انقلاب داشته ویزا داده است. وزارت خارجه آلمان می گوید که سفارت این کشور در تهران از سابقه محمد هادی مفتح خبر نداشته است.

«رناته کوناست»* از رهبران اصلی حزب سبزها و «نیکولا بر»** دبیرکل حزب دموکرات آزاد در مجلس فدرال خواستار پاسخگوئی دولت درباره دلیل صدور ویزا برای محمدهادی مفتح شدند. دو سیاستمدار آلمانی به دنبال انتشار گزارشی در روزنامه پرتیراز و جنجالی بیلد دست به این اقدام زدند.

بیلد در گزارش خود نوشته بود که محمدهادی مفتح در سال‌های گذشته همواره با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همکاری داشته و نقش موثر خود در این نهاد را در زندگی نامه‌ای که در تارنمای او وجود دارد تایید کرده‌است.

نمایندگان مجلس فدرال آلمان خطاب به دولت مرکزی آلمان نوشتند: «مفتح قرار است ریاست مرکز هامبورگ را به عهده بگیرد که مستقیما از سوی جمهوری اسلامی اداره می‌شود. دولت باید توضیح بدهد که آیا می‌دانسته است که سفارتش در تهران برای چه کسی ویزای ورود به آلمان را صادر می کند؟».

ریاست مسجد امام علی هامبورگ را در حال حاضر حجت الاسلام رضا رمضانی گیلانی عضو مجلس خبرگان به عهده دارد که قرار است از اول ماه اوت امسال جای خود را به محمدهادی مفتح بدهد.

رمضائی ژانویه امسال به علت دیدار از هاشمی شاهرودی در کلینیک مغز هانوفر در آلمان جنجال آفرید و مدتی بعد متهم به شرکت در سازماندهی تظاهرات روز قدس در برلین شد.

بامداد روز، جمعه ٢٧ ژوئیه وزارت خارجه آلمان در پاسخ نمایندگان مجلس توضیح داد: «سفارت آلمان در تهران پس از بررسی‌های متداول، یک ویزای سه ماهه کار به محمدهادی مفتح داده و از وی سوء پیشینه‌ای نداشته است».

روزنامه بیلد در توضیح مسئله به نقل از وزیر دارائی آمریکا نوشته است: «سپاه پاسداران بازوی قدرتمند نظامی جمهوری اسلامی است که در تبدیل جمهوری اسلامی به یکی از بزرگترین پشتیبانان دولتی تروریسم در سراسر جهان نقش داشته است. سپاه پاسداران ضمنا در زمینه حفاظت از دیکتاتور سوریه بشار اسد نقش مهمی دارد».

در این گزارش افزوده شده است: «مسجد هامبورگ که قرار است به وسیله مفتح اداره شود، پرنفوذترین مرکز اسلامی آلمان است. این مسجد عضو شورای مرکزی مسلمانان آلمان و شورای هامبورگ است که با سنای هامبورگ یک قرارداد رسمی بسته است.

در چارچوب این قرارداد، موسسات عضو شورای هامبورگ و شورای مرکزی مسلمانان متعهد شده‌اند که دست به اقدامات و نمایش‌های یهودی ستیزانه نزنند. با این همه، مسجد امام علی هامبورگ و آکادمی اسلامی هامبورگ که هر دو با بودجه دولت جمهوری اسلامی اداره می‌شوند، هرسال به شرکت در سازماندهی تظاهرات ضد اسرائیلی روز قدس در برلین متهم می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ محمد هادی مفتح، استادیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی قم، در وبلاگ شخصی خود توضیح می‌دهد که هفتمین فرزند مسجد امام علی هامبورگ، از بنیادگذاران انقلاب اسلامی است که روز ٢٧ آذر سال ١٣۵٧ به وسیله گروه فرقان ترور شد. مفتح در آستانه انقلاب ١٣۵٧ عضو “کمیته استقبال از خمینی” بود که بعدها تکمیل و به شورای انقلاب تبدیل شد.

مقاله قبلیعلی بابا و چهل دزد بغداد! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیاحتمال تعلیق قراردادهای «رنو» با جمهوری اسلامی قوت گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.