گزارشگران بدون مرز امروز با انتشار بیانیه ای از وضعیت سلامت فریبا پژوه روزنامه نگار و همکار سابق رادیوی بین المللی فرانسه اظهار نگرانی کرد. فریبا پژوه بروایت گزارشگران بدو مرز، از تاریخ نوزدهم تیر ماه بدون هیچ توضیحی دستگیر شده و در سلول های بند امنیتی 209 که تحت نظر وزارت اطلاعات قرار دارد زندانی است. این سازمان توضیح داده است که این روزنامه نگار بار اول در سال 88 پس از بحران ناشی از تقلب های انتخاباتی دستگیر شد و در دوران بازداشتش بمدت 124 روز در سلول های انفرادی محبوس بود و از این رو دچار ناراحتی های روحی شد و بمدت یکسال تحت مداوای پزشگی قرار داشت.

متن این بیانیه بدین شرح است:

گزارش‌گران بدون مرز از آغاز سال میلادی ٢٠١٣ بیش از ٧٠ مورد تهدید علیه روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران تبعیدی را که با رسانه‌های مستقر در خارج از کشور همکاری می‌کنند، شمارش کرده است.ماموران امنیتی اطلاع رسانی فعالان رسانه‌ای را « براندازی» تلقی می‌کنند، اینگونه خانواده‌های آن‌ها احضار و مورد بازجویی قرار می‌دهند. آزار خانواده‌ها و روزنامه‌نگاران از طریق ارسال پیامک و یا تماس تلفنی همچنان ادامه دارد.

گزارش‌گران بدون مرز نگرانی خود را از وضعیت سلامت فریبا پژوه روزنامه‌نگار بسیاری از روزنامه‌های اصلاح‌طلب و همکار سابق رادیو بین‌الملل فرانسه، اعلام می‌کند. وی از تاریخ ۱۹ تیرماه، در سلول‌های بند امنیتی ۲۰۹ که تحت نظر وزارت اطلاعات قرار دارد، زندانی است. این روزنامه‌نگار در اثر فشارهای روحی وارده بر وی، به هنگام نخستین دور بازداشت در مرداد ماه ۱۳۸۸ و از این میان سپری کردن ۱۲۴ روز در سلول‌های انفرادی همین بند، آسیب روحی دیده بود و به مدت یک سال تحت مداوای پزشکی قرار داشت.

شیرین عبادی وکیل مدافع حقوق بشر و دارنده‌ی نوبل صلح در این باره به گزارش‌گران بدون مرز گفت: «این روزنامه‌نگار اکنون بدون هیچ دلیل خاصی و صرفا به دستور بازجوی امنیتی بازداشت و روانه زندان انفرادی شده و متاسفانه عدم استقلال قوه قضاییه موجب گردیده که قضات دادسرا و دادگاه های انقلاب طبق خواسته های مامورین امنیتی عمل کنند و این وضعیت بیش از بیش آزادی بیان را در ایران به مخاطره می اندازد.»

فریبا پژوه تنها قربانی بازداشت‌های خودسرانه و یا اقدام‌ها تلفی‌جویانه‌ی، رژیم علیه روزنامه‌نگاران، معترضان و خانواده‌های آنها در ایران نیست. در تاریخ ٣٠ تیرماه اعلام شد، فرزانه نوری، مادر فرهاد نوری، روزنامه‌نگار سایت مجذوبان نور، از سوی شعبه دوم دادگاه شیراز، به دوسال حبس تعذیری محکوم شده است. فرزانه نوری، در تاریخ ٢٠ شهریور ١٣٩٠ بازداشت و مدت بیست و یک روز را در زندان اداره‌ی اطلاعات شیراز زندانی بود. بازجویی‌ از وی بیش از هر اتهامی علیه خود او، در باره فعالیت‌های پسرش بود. در این باره آزار و تهدیدهای ماموران امنیتی، پس از آزادی نیز ادامه یافت. فرهاد نوری خود نیز قربانی این تهدید‌ها در خارج از کشور بوده است.

گزارش‌گران بدون مرز از آغاز سال میلادی ٢٠١٣ بیش از ٧٠ مورد تهدید علیه روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران تبعیدی را که با رسانه‌های مستقر در خارج از کشور همکاری می‌کنند، شمارش کرده است.ماموران امنیتی اطلاع رسانی فعالان رسانه‌ای را « براندازی» تلقی می‌کنند، اینگونه خانواده‌های آن‌ها احضار و مورد بازجویی قرار می‌دهند. آزار خانواده‌ها و روزنامه‌نگاران از طریق ارسال پیامک و یا تماس تلفنی همچنان ادامه دارد.

«جمهوری اسلامی ایران با بهرمندی از اغماض برخی دولت‌ها، فشار بر فعالان اطلاع رسانی در تبعید را که بسیاری از آن‌ها در اروپا و یا ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند،بیشتر کرده است. گزارش‌گران بدون مرز، جامعه جهانی و به ویژه اتحادیه اروپا را به اتخاذ تدابیری جدی در حمایت و حفاظت از این روزنامه‌نگاران، فرا می‌خواند. بخش عمده‌ای از آن‌ها با رسانه‌های عمومی کشورهای عضو اتحادیه همکاری می‌کنند. ما از کاترین اشتون، نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی، می‌خواهیم در برابر اقدام‌های عامدانه جمهوری اسلامی ایران در نقض قوانین بین‌المللی، موضعی قاطعانه‌ اتخاذ کند.»

گزارش‌گران بدون مرز همچنین از بازداشت محمد چراغی، مستند ساز و خبرنگار سابق صدا و سیمای جمهوری اسلامی پس از احضار به وزارت اطلاعات، در تاریخ ٣٠ تیرماه ١٣٩٢ مطلع شده است. این روزنامه‌نگار برای فعالیت‌های اطلاع رسانی در جریان انتخابات خرداد گذشته، چندین بار از سوی مفامات امنیتی احضار و بازجویی شده بود. از مکان بازداشت وی تا امروز اطلاعی در دست نیست.

مقاله قبلیطراحی خودرو با الهام از جنگنده‌؛به همراه تصاویر..
مقاله بعدیساشا بارون کوهن از پروژه فردی مرکوری کنار کشید..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.