مارک فورستر تهیه‌کنندگی و کارگردانی درام جنگ داخلی با عنوان «سرازیری» را بر اساس فیلمنامه ای از استنلی کوبریک که در ۱۹۵۶ نوشته شده است، بر عهده خواهد گرفت.

فورستر که شهرت خود را به خاطر فیلم هایی چون «جنگ جهانی زد»، «در جستجوی ناکجا آباد» و «توپ هیولا» دارد این بار قصد دارد یک سه گانه بسازد و در این میان لوران سلیگ، بری لوین و رنه وولف او را همراهی خواهند کرد.

خانواده کوبریک نیز حمایت کامل خود از فاستر را اعلام کرده اند. کوبریک این فیلمنامه را بعد از اکران فیلم «هراس و هوس» و قبل از کارگردانی درام «راه های افتخار» نوشته است.

«سرازیری» به مجموعه جنگ های داخلی در دره شناندو می‌پردازد که بین ژنرال جرج آرمسترانگ کاستر و کلنل جان سینگلتون مازبی که بدلیل چابکی و پنهان بودنش به شبح خاکستری معروف بود، می پردازد.

کوبریک این پروژه را با کمک شلبی فوت مورخ جنگ شهری توسعه داد و سال‌ها وقت صرف بررسی، مطالعه، نوشتن فیلمنامه، تهیه نقشه و نحوه فیلمبرداری آن کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی،  اولین بخش از این سه گانه جذاب لحظات تاریخی پایان جنگ داخلی آمریکا را به نمایش می‌گذارد. کوبریک که در سال ۱۹۹۹ از دنیا رفت، نامزد ۱۳ جایزه اسکار برای کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی فیلم‌های دکتر استرنج لاو، ۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی، پرتقال کوکی و نویسندگی غلاف تمام فلزی شد و اسکار جلوه های ویژه را برای فیلم «۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی» بدست آورد. 

مقاله قبلیکویین لطیفه برای «معجزاتی از بهشت» قرارداد بست
مقاله بعدیرابرت داونی مغز متفکر طرح های چند میلیون دلاری می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.