سرمربی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ که موفق به کسب عنوان قهرمانی این جام شده بود، سرانجام با برکناری مربی تیم ملی فوتبال چین، جانشین وی شد.

پس از برکناری «گائو هونگبو» سرمربی تیم ملی فوتبال چین به خاطر کسب نتایج ضعیفش در بازی های انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، «مارچلو لیپی» مرد ۶۸ ساله ایتالیایی جایگزین وی شد.

فدراسیون فوتبال چین طی بیانیه ای اعلام کرد: پیرو آیین نامه انتخاب سرمربی تیم ملی، این فدراسیون اعلام می کند که آقای «مارچلو لیپی» از تاریخ ۲۲ اکتبر، سرمربی تیم ملی فوتبال چین خواهد شد.

نشست خبری معرفی این مربی ایتالیایی در رسانه ها، روز ۲۸ اکتبر برگزار خواهد شد.

«لیپی» که طی سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ سرمربی تیم فوتبال گوانگژو اورگرانده بود، موفق به کسب سه قهرمانی پیاپی در سوپر لیگ چین، یک قهرمانی در جام حذفی و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا شده بود و اکنون مقامات این باشگاه در حال مذاکراتی با وی بودند تا فصل آینده دوباره او را برگردانند و جایگزین «لوییس فیلیپه اسکولاری» کنند. اما نهایتاً پس از توافقاتی که فدراسیون فوتبال چین با تیم گوانگژو داشت، قرار بر این شد تا «لیپی» سرمربی تیم ملی این کشور شود.

به گزارش مهر؛ تیم فوتبال چین در گروه A رقابتهای مقدماتی جام جهانی با ایران همگروه است. دیدار رفت دو تیم در پکن با نتیجه تساوی بدون گل به پایان رسید.

مقاله قبلیمدل پیشرفته نفربر زرهی بی ام پی-2 با 10 برابر افزایش قابلیت های موثر
مقاله بعدیسبحانی٬ از مراجع تقلید: عکس‌های مبتذل اینترنت حتی در اختیار جوانان قم هم قرار گرفته است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.