مادر شهروند آمریکایی زندانی در مشهد می گوید که نگران است فرزندش، که به دلیل تومورهای سرطانی تحت درمان بوده است، در زندان دوام نیاورد.

 مادر مایکل وایت، سرباز پیشین ارتش آمریکا که از تابستان امسال در زندان است، در بیانیه‌ای که توسط یک سخنگوی خانوادگی روز جمعه ۲۱ دی منتشر شد نسبت به وضعیت سلامتی فرزندش ابراز نگرانی شدید کرد و گفت که امکان برقراری تماس با فرزندش را ندارد.

این سخنگو گفت که مادر آقای وایت گمان می کند فرزندش در زندان دوام نمی آورد و از مقام‌های جمهوری اسلامی درخواست کرده است فرزندش را آزاد کنند تا به خدمات پزشکی تخصیصی دسترسی پیدا کند.

به گزارش صدای آمریکا به نقل از آسوشیتدپرس، این سخنگوی خانوادگی به آسوشیتدپرس گفت که آقای وایت به عنوان آشپز در ارتش خدمت کرد و حدود یک دهه پیش ارتش را رها کرد.

مقاله قبلیدر هفدهم دیماه سال ۱۳۱۴ خورشیدی چه روی داد؟! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیفرانسه خواستار توقف فوری فعالیت‌های مرتبط با موشک‌های بالستیک جمهوری اسلامی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.