کمپانی برادران وارنر از دادگاهی که برای بررسی ادعای دزدی بودن موضوع فیلم «ماتریکس» تشکیل شده بود، پیروز بیرون آمد.

 دادگاه کمپانی برادران وارنر و اندی و لانا واچوسکی کارگردان‌های فیلم «ماتریکس» را از اتهام سرقتی بودن آن مبرا دانست.

بر مبنای شکایتی که توماس آلتوس به دادگاه ارایه کرده بود ادعا شده بود شخصیت کیانو ریوز در این سه گانه از فیلمنامه‌ای که وی نوشته بوده، سرقت شده است.

اما او چرا اینقدر دیر به فکر شکایت افتاد؟ این فرد ادعا کرده بود که به تازگی این فیلم را دیده و متوجه شباهت آن با فیلمنامه ای که خودش نوشته و در سال 1993 آن را در اختیار برادران وارنر قرار داده، شده است.

اما شباهت این دو فیلمنامه آنقدر کم بود که دادگاه دو روز پیش در بررسی اولیه خود این شکایت را وارد ندانست.

بر مبنای فیلمنامه ای که این فرد نوشته بود یک مامور سی‌آی‌ای بر اثر مصرف مواد خود را در سال 2235 می‌بیند و این زمانی است که آدولف هیتلر و برخی از نازی‌ها دوباره بازگشته اند و کنترل دنیا را در اختیار گرفته‌اند. حالا قهرمان این فیلمنامه باید با نازی‌های نامیرا که می‌خواهند همه چیز را ویران کنند مبارزه کند.

قاضی اعلام کرد تنها عنصر مشابهت در دو فیلمنامه کنایه به حضور مسیح است و این کنایه صدها سال است که در ادبیات تکرار می شود.

به گزارش مهر به نقل از د رپ،«ماتریکس» فیلمی علمی-تخیلی به نویسندگی و کارگردانی برادران واچوفسکی، سال ۱۹۹۹ اکران شد. این فیلم آمیزه‌ای از اکشن، هنرهای رزمی و یک فیلمنامه چندلایه ‌است و برنده چهار جایزه اسکار در بخش‌های فنی شد. «ماتریکس: بارگذاری مجدد» قسمت دوم فیلم است و «ماتریکس: انقلاب‌ها» قسمت سوم و آخر فیلم است.

مقاله قبلیهدیه یک میلیون دلاری مت دیمون برای سازمان خیریه آب
مقاله بعدیشکایت ٢٦ زندانی سیاسی بند ٣٥٠ از عاملان حادثه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.