برگزارکنندگان شصت و هفتمین جشنواره فیلم کن، اعضای هیئت داوران بخش مسابقه را در حالی اعلام کردند که «لیلا حاتمی»، بازیگر ایرانی، در کنار نام‌های سرشناس سینمای جهان برای انتخاب جوایز برتر جشنواره، از جمله نخل طلا، صاحب رای خواهد بود.

بخش رقابتی جشنواره فیلم کن، افزون بر «جین کمپیون» که ریاست هیئت داوران را برعهده دارد، شاهد حضور صوفیا کاپولا (بازیگر و کارگردان آمریکایی)، جئون دو یئون (بازیگر کره‌ای)، ویلیام دافوئه (بازیگر آمریکایی)، گائل گارسیا برنال (بازیگر و کارگردان مکزیکی)، ژانک که جیا (کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده چینی)، نیکلاس وندینگ رفن (کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس دانمارکی) و کارول بوکت (بازیگر فرانسوی) خواهد بو 

لیلا حاتمی در شصت‌وپنجمین دوره جشنواره کن در آئین پایانی، جایزه بهترین فیلم را به «ماتئو گارونه» برای فیلم «واقعیت» اعطا کرد.

وی همچنین داوری جشنواره‌های فیلم کوتاه دبی (2001)، کارلوواری (2006)، دوویل (2011)، مراکش (2011)، کاستندورف (2012)، رم (2012)، و پرتقال طلایی ترکیه (2013) را در کارنامه سینمایی خود دارد.

لیلا حاتمی که به زبان فرانسوی آشنایی کامل دارد، نشان معتبر شوالیه فرانسه را به پاس فعالیت‌های هنری دریافت کرده است.

از مهم ترین دستاوردهای بین‌المللی لیلا حاتمی می‌توان به جایزه فیبرشی جشنواره پالم‌اسپرینگز برای «جدایی نادر از سیمین»، گوی بلورین جشنواره کارلووی واری برای «پله آخر»، خرس نقره‌ای جشنواره برلین برای «جدایی نادر از سیمین» و بهترین بازیگر جشنواره مونترال برای «ایستگاه متروک» اشاره کرد.

به گزارش شبکه خبر،  امسال از سینمای ایران همچنین «عباس کیارستمی» ریاست هیئت داوران بخش سینه‌فونداسیون و فیلم‌های کوتاه را بر عهده خواهد داشت.

مقاله قبلیمادران خاوران برنده جايزه حقوق بشری گوانگجو شدند
مقاله بعدیکاهش “سن شروع رابطه جنسی به دوران راهنمایی “
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.