شرکت هواپیمایی لوفت‌هانزا در ارتباط با پایان تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفته، پروازهای مستقیم خود را به تهران افزایش دهد. پروازهای مستقیم این شرکت هوایی از مونیخ به تهران از ماه آوریل آینده آغاز می‌شوند.

شرکت هواپیمایی لوفت هانزا تصمیم گرفته است، از ماه آوریل سال آینده میلادی (۲۰۱۶) پروازهای مستقیم خود را از مونیخ به تهران از سر گیرد. این خبر را شرکت هواپیمایی لوفت هانزا روز چهار‌شنبه (۶ آبان / ۲۸ اکتبر) اعلام کرد.

همچنین قرار است با آغاز برنامه تابستانی این شرکت هوایی هفته‌ای سه پرواز مستقیم به تهران انجام شود. آخرین پروازهای مستقیم و ادامه‌دار لوفت‌هانزا به تهران در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ میلادی بوده است.

لوفت‌هانزا در حال حاضر پروازهای مستقیمی از شهر فرانکفورت آلمان به تهران ارائه می‌کند. در کنار این بزرگ‌ترین شرکت هوایی آلمان، شرکت‌های هوایی ماهان، ایران ایر و گرمانیا نیز پروازهای مستقیم از آلمان به ایران دارند.

به گزارش دویچه وله؛ شرکت لوفت هانزا در بیانیه‌ای در این باره اعلام کرده است که این شرکت با پایان تحریم‌های ایران و آغاز روابط اقتصادی با این کشور در نظر دارد در زمینه تردد هوایی میان دو کشور فعالیت‌های خود را توسعه دهد.

مقاله قبلیکشف شگفت‌انگیز درباره منظومه شمسی
مقاله بعدیکنگره آمریکا؛ “بحث حقوق بشر از توافق هسته ای جداست”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.