لئوناردو دی کاپریو با بازی در فیلم «رومئو و ژولیت» راه موفقیت و شهرت را به سرعت طی کرد، اما او چگونه این نقش را به دست آورد؟

 شاید لئوناردو دی کاپریو امروز یکی از مشهورترین و تحسین شده‌ترین بازیگران هالیوودی در سطح جهان باشد، اما این بازیگر که جایزه اسکار را برای فیلم «بازگشته» نیز به جمیع افتخاراتش اضافه کرده، زمانی باید توانایی خود را اثبات می‌کرد.

لئوی جوان در واقع با بازی در فیلم باز لورمان در نسخه اقتباسی «رومئو و ژولیت» اثر شکسیپر توانست خود را به جهان معرفی کند. این فیلم سال ۱۹۹۶ ساخته شد و دی کاپریو در آن زمان تنها ۲۲ سال داشت.

اما باز لورمان کارگردان استرالیایی که این فیلم را ساخته می‌گوید در آن زمان اصلا نمی‌دانست او کیست.

این کارگردان می‌گوید: وقتی او را دیدم، گفتم خب قیافه‌اش خوب است، اما آیا می‌تواند بازی کند؟

باز لورمان که به تازگی در یک مصاحبه رادیویی شرکت کرده و در این باره صحبت کرده است، افزود: اما بعد فهمیدم که او یک بازیگر جوان برجسته است.

لورمان تصدیق می کند که انتخاب دی‌کاپریو برای ایفای این نقش تصمیم بسیار درستی بود. وی گفت دی کاپریو بعدا برای معرفی خودش به استرالیا آمد و همه دوستانش را با خودش آورد و ما فیلمی از او و دیگر بازیگران جوان آن دوره داریم که خیلی جالب است.

لورمان افزود: من همان موقع فهمیدم که این فیلم را بدون حضور او نمی‌توانم بسازم.

دی‌کاپریو که پیش از بازی در رومئو و ژولیت در ۸ فیلم بازی کرده بود که مهم‌ترین‌شان «چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد» در سال ۱۹۹۳ بود، سال ۱۹۹۶ با فیلم «رومئو و ژولیت» و «اتاق ماروین» بیشتر از همیشه دیده شد و بعد در سال ۱۹۹۷ در برابر دوربین جیمز کامرون در فیلم «تایتانیک» نقش آفرینی کرد تا مسیر جدیدی را برابر خود ببیند.

به گزارش مهر به نقل از تایم، باز لورمان سال ۲۰۱۳ یک بار دیگر دی کاپریو را به عنوان بازیگر اصلی فیلمش انتخاب کرد و فیلم «گتسبی بزرگ» را با حضور او در نقش گتسبی ساخت.

مقاله قبلیگیلرمو دل تورو فیلم جدیدش را کلید زد
مقاله بعدیفرزند محمدعلی رامین بازداشت شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.