درام اكشن و جنايي «جان ويك» در حالي فيلمبرداري خود را در نيويورك ادامه مي دهد كه «كيانوريوز» در سكانسهاي پرتنش مشغول انتقامجويي است .

«ريوز» در اين فيلم نقش قاتلي دست نشانده به نام «جان ويك» را بازي مي كند كه به دنبال سرقت خودروي مورد علاقه اش ، روحيه انتقامجويانه او بيدار مي شود و در اينجاست كه متوجه تعقيب او توسط يك تك تيرانداز به نام ماركوس (با بازي ويلم دافو)‌ مي شود .

«ريوز» در اين فيلم با سكانسهاي متعدد اكشن مواجه است و آن را خونين ترين فيلم خودش عنوان كرده است. او به تازگي به خبرنگار پايگاه MTV گفته كه هيچ بدلكاري را نپذيرفته و خودش در صحنه هاي اكشن بازي كرده است. خبرنگار كه اين سخنان «ريوز» را قبول نداشته با پيشنهاد «ريوز» مشتي نمادين به صورت او مي زند تا آمادگي ريوز را در زمينه بدلكاري ببيند.

به گزارش سینما خبر؛ جان ويك را تيم دو نفره «ديويد ليش» و «چاد استاهلسكي» مقابل دوربين برده اند . اين فيلم سال 2014 اكران مي شود.

مقاله قبلیظریف: آغاز مجدد مذاکرات کارشناسی با١+٥از ابتدای هفته آینده
مقاله بعدیمقتدی صدر: قاسم سلیمانی قدرتمندترین شخصیت عراق است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.