کودتا با تیمی امنیتی و نه نظامی

0
142

دکتر کاوه احمدی علی آبادی

عضو هئیت علمی دانشگاه آبردین با رتبه پروفسوری

عضو جامعه شناسان بدون مرز(ssf)

چه چیزی شده که مک کین سراسیمه به مصر آمده و مدعی است، آنجا چیزهایی دیده است که نگران و حتی شوکه شده است؟! یعنی دیده مثل سوریه از کوچک و بزرگ همه را سر بریده اند؟ یا مثل عراق هر روز نزدیک صد نفر مردم بی گناه تنها بر اثر بمب گذاری های کور کشته می شوند؟ آیا در مصر چون یمن خطر القاعده آنقدر است که تمام آمریکایی ها جمع کرده اند و رفته اند بیرون! یا مثل پاکستان بسیاری از زندانیان القاعده فرار کرده اند؟ یا حتی همچو دوران اخوانی ها در مصر، قانون اساسی تبعیض آمیز نوشته و مسیحیان را کشته و فعالان نهادهای مدنی را به حبس های بلندمدت محکوم کرده اند؟! آیا حالا در مصر تظاهر کنندگان و متعصنان در میادین جمع نیستند و ارتشیان با گذاشتن موانعی تنها مانع از خشونت می شوند و حتی از باتون و گاز اشک آور استفاده نمی کنند! جالب است، مک کین در سفرش به سوریه که هر کسی که به آنجا می رود، فاجعه در فاجعه می بیند، و تصاویر مستند گرفته شده، خود گواهی روشن است، هیچ احساس نگرانی نمی کند و در حالی که اسلام گرایان تندرو و وابسته به القاعده همچون نیروهای بعثی سوریه، مردم را قتل عام می کنند، اعلام می کند که آمریکا باید بدون درنگ به گروه هایی که بر علیه رژیم سوریه می جنگند، کمک نظامی کند! یعنی اندک وفاداری ای که اخوانی ها به آمریکایی ها نشان داده اند، بیش از وفاداری نظامیان ترک در طول دهه ها بوده که مک کین از بابت زندان های بلندمدت آنان که به تازگی بریده شده، به ترکیه سفر نمی کند، اما در مصر فاجعه می بیند!؟

اینک قضیه بسیار روشن تر از آن چیزی است که سابق به نظر می رسید: نقشه ای در ذهن مک کین و لابی شان است که نیم قرن برایش برنامه ریزی کرده بودند، حالا ناباورانه دارد به هم می ریزد؛ یعنی اتحاد جماهیر بربریت اسلامی. مک کین و معاون اش در زمان رقابت انتخاباتی با اوباما، به صراحت از جنگ جهانی سوم سخن می گفتند و از طرفداران اش می خواستند حتی خود را برای جنگ در راه خدا در خاورمیانه آماده کنند!! همان جنگی که اسرائیل برای نابودی تمامی کشورهای منطقه تدارک دیده تا پس از آن، گروهی از اسلام گرایان تندرو به قدرت برسند و عملاً خاورمیانه پس از نابودی تمامی زیرساخت هایش به دست این تندروهای مهندسی شده توسط سرویس های امنیتی اش بیافتد و خاورمیانه را به جاهلیت و بربریت باز گردانند و هنوز نیز ناامید نشده و برای شروع آن لحظه شماری می کنند. این آن فاجعه ای است که در ذهن مک کین و باندش اتفاق افتاده است که دیگران هر چه نگاه می کنند در دنیای بیرون چنین فاجعه ای نمی بینند.

جدای از این گروه، دیگرانی هستند که واقعاً دموکرات اند و اینک عقیده دارند که در مصر کودتا شده است و دلیل شان نیز این است که در نهایت چون ارتش وارد عمل شده، کودتا شده است. یعنی وقتی ارتش آزادی بخش فرانسه به کمک ارتش متفقین، به فرانسه حمله کرد و دولتی را که توسط مارشال پتن و بسیاری از سیاستمداران فرانسوی تشکیل شده بود، سرنگون کردند، کودتا بود؟ یا وقتی جورج واشینگتن با کمک ارتش آمریکا و طی نبردهایی سخت، ارتش بریتانیا را شکست داد، و قدرت را بدست گرفت، کودتا بود؟! پس به صرف استفاده از نیروی نظامی نمی توان استدلال کرد که کودتا رخ داده است. آنچه اساسی است، آن است که نظامیان تشکیل دولت ندهند و برکناری دولت توسط اعتراضات گسترده مردمی صورت گرفته باشد و خلاصه تیمی پیش از رسیدن به قدرت همچون نازی های آلمان، خود را به دموکراسی ملتزم معرفی کند و پس از رسیدن بدان، عملاً زیرش بزند و با تصاحب سایر نهادهای قدرت، عملاً دیکتاتوری پدید آورد. ما تصاحب قدرت توسط ارتش را کودتا می دانیم، اما تصاحب قدرت توسط نهادهای امنیتی را که لباس نظامی به تن ندارند، اما بسیار خطرناک تر اند، دیکتاتوری نمی دانیم؟

به ایران نگاه کنید که حتی روحانیونی که در قدرت هستند، پیشینه های بلندمدت امنیتی دارند. با وجود آن که سپاهیان نیز آنقدر زیاد شدند که به بسیاری گفته اند برای آن که در سطح رسانه ها خیلی به چشم نیاید، تعداد زیادی از آنان لباس شخصی می پوشند، اما همچنان سپاهیان به خصوص امنیتی ها هم تابلوند و هم همه کاره اند و دقیقاً سپاهیانی قدرت را در دست دارند که امنیتی نیز باشند. نیروهای امنیتی سال هاست که همه حتی رهبران روی صحنه ایران را با انواعی از طرق (استراق سمع، خبرچینان، بردن در قرنطینه) کنترل می کنند. رهبر عوض می کنند و رهبر تعیین می کنند. اگر رهبران، کاندیدایی به جز کاندیدای مورد نظرشان را انتخاب کنند، چون ۱۳۸۴ کسی دیگر را مهندسی می کنند یا اگر در لحظه آخر تغییر نظر دهند، آنان را به قرنطینه می برند، همچون انتخابات ۸۸ و تا از آن اعلام حمایت نکنند، به صحنه برگردانده نمی شوند. امروزه همه تصور می کنند که سپاه و فرماندهان شان همه کاره اند و از شنود تلفن های فرماندهان شان شوکه می شوند! اگر سپاه همه کاره است پس چگونه است که قرارگاه خاتم الانبیاء که همه کاره سپاه است، در همین انتخابات اخیر از ۴۸ ساعت پیش از اعلام نتیجه انتخابات در قرنطینه می رود و ارتباط اش کاملاً با دنیای خارج قطع می شود تا وقتی که پذیرش نتیجه انتخابات را رسماً اعلام کند!؟

مردم متوجه نیستند که در ایران روی صحنه ای هایی که می بینند، مشتی دلقک اند و از روحانی گرفته تا سپاهی بدون این سربازان گمنام موساد حتی طهارت خود را نمی توانند بگیرند و سال هاست که این تیم دوره دیده در موساد از زمان شاه تاکنون (تیم فردوست) قدرت را در دست گرفته و بر کشور حکومت می کند و به همه جای آن رسوخ کرده است و در همه عرصه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی حضور و نظارت دارد. وقتی کودتای خزنده نیروهای امنیتی به عنوان خطری بزرگتر از حتی خطر اشغالگران نظامی وجود دارد، تنها راه ممکن، پاسداری دموکراسی توسط ارتشی است که گوش نیروهای امنیتی و سیاسی کودتاگر را گرفته و به زندان اندازد و بدون این که خودش تشکیل دولت دهد و وارد سیاست شود، قدرت را به دولتی نجات ملی و موقت بسپارد تا برنامه ای برای انتخابات آزاد و بازگشت شرایط به حالت عادی، در دستور کار بگذارند. این الگوی موفق مصر باید در سایر کشورهای خاورمیانه نیز که دارای شرایطی مشابه است، سرمشق قرار گیرد تا کشور و انقلاب به دست یک تیم امنیتی جانی و خطرناک چون ایران ربوده نشود.

مطلب قبلیدست‌اندرکاران “مرد فولادین ۲” به دنبال بتمن ۴۰ ساله
مطلب بعدیایران به نیمه نهایی رسید..
دکتر کاوه احمدی علی آبادی
دکتر کاوه‌ احمدی‌ علی‌آبادی‌ تاکنون تحصیلات دانشگاهی را در مقطع دکترای جامعه شناسی (Ph.D) با عنوان دانشجوی ممتاز از تگزاس و مقطع فوق‌ دکترای‌ (Post Doctoral of Philosophy) فلسفه‌ علم‌ به همراه گواهی "ارزیابی کمال" از دانشگاه‌ آبردین‌ (Aberdeen) در داکوتای‌ جنوبی‌ آمریکا به پایان رسانده و و اینک عضو هیئت علمی (ACADEMIC BOARD) دانشگاه آبردین (ABERDEEN) با رتبه پروفسوری (PROFESSORSHIP) است. ایشان موفق به دریافت درجه دانشمندی (scientist) در رشته فلسفه علم با رساله "روش شناسی علم و فلسفه" و انتخاب به عنوان دانشمند برجسته (Distinguished scientist) سال 2008 از طرف دانشگاه آبردین شدند. دارای 14 عنوان کتاب چاپ شده، 6 عنوان در نوبت چاپ، بیش از 45 پژوهش و مقاله علمی از کنفرانس ها و همایش های ملی و بین المللی و فراتر از 120 عنوان مقاله در نشریات کثیرالانتشار بوده و دارای 11 جایزه و لوح تقدیر و سپاس از جشنواره ها و مراکز علمی و آکادمی مختلف است. در حال حاضر ایشان عضو جامعه شناسان بدون مرز (Sociologists without borders (ss هستند.