بیست و نهمین شب از خیزش سراسری مردم ایران با اعتراضات در اغلب شهرها و به‌ویژه استان اردبیل که در واکنش به کشته شدن یک دانش‌آموز دختر به‌‌نام «اسرا پناهی» آغاز شده بود، ادامه یافته و با قیام زندانیان و آتش‌سوزی در زندان اوین تهران همراه شد.

معترضان در استان‌‌ها و شهرهای مختلف ایران از جمله اردبیل، تبریز، همدان، گیلان، مازندران، کردستان، کرمانشاه، اهواز، بندرعباس، کرمان و یزد به تظاهرات ضدحکومتی خود ادامه داده و ضمن سر دادن شعارهایی علیه علی خامنه‌ای، خواستار سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی شدند.

در پی فراخوان جمعی از فعالان آذربایجان و در واکنش به کشته‌شدن یک دانش‌آموز در جریان حمله نیروهای لباس‌ شخصی‌ به مدرسه «شاهد» در شهر اردبیل، شنبه 23 مهر مردم معترض و خشمگین اردبیل با شعار «حکومت بچه‌کش نمی‌خواهیم» خواستار سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی شدند.

بنا به ویدیوهای رسیده نیروهای سرکوب رژیم جمهوری اسلامی که از خروش مردم اردبیل به وحشت افتاده‌اند شنبه در اقدامی که یادآور حوادث مشابهی در میدان ولی‌عصر تهران در سال 88 بود، تلاش کردند با خودروهای زرهی ضد‌شورش مردم معترض را در خیابان‌ها شهر به‌زیرگیرند اما تلاش‌های آنها نافرجام ماند.

از سویی علی دایی، اسطوره فوتبال ایران و جهان در واکنش اعتراضی به کشته‌شدن دانش‌آموز اردبیلی، در اینستاگرام خود نوشت: «سکوت ناشی از اعمال فشار حاکمیت در برابر اعتراضات منجر به تعرض به دانش‌آموزان بی‌گناه در مدارس و ضرب‌وشتم و ریختن خون یکی دیگر از دخترانم در زادگاهم گردیده، سکوتی که تاوان مرگ دارد».

در پی قیام زندانیان، زندان اوین تهران دچار آتش‌سوزی بزرگی شده و نیروهای یگان ویژه برای سرکوب زندانیان به این زندان یورش بردند.

العربیه نوشت؛ بر اساس ویدیوی‌های رسیده از پایتخت ایران، همزمان با قیام زندانیان و برخاستن ستون دود و آتش از زندان اوین تهران، در شامگاه شنبه 23 مهر، آژیرهای خطر به صدا درآمده و رگبار گلوله نیز از فضای درون زندان و خارج از آن شنیده شد.

همزمان با یورش پرشمار نیروهای یگان ویژه به زندان اوین برای سرکوب زندانیان فریادهای «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر دیکتاتور» و «سیدعلی سرنگونه» نیز در فضای داخل و خارج از زندان و محلات پیرامون اوین پیچید.

در واکنش به ناآرامی و آتش‌سوزی در زندان اوین، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی «ایرنا» بر اساس آمارهای اولیه خود از مصدوم شدن 8 نفر در این حادثه خبر داد.

با تجمع شهروندان نگران و شماری از خانواده‌های زندانیان در مقابل و پیرامون زندان اوین نیروهای امنیتی به پرتاب بمب‌های دودزا و گاز اشک‌آور برای کاهش دید و متفرق کردن معترضان اقدام کردند.

مقاله قبلیاحتمال اخراج جمهوری اسلامی از «کمیسیون مقام زن» سازمان ملل
مقاله بعدیانتشار اطلاعات صدها دوربین نظارتی در تهران توسط گروه هکری «انانیموس»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.