«پل شریدر» فیلمنامه‌نویس، کارگردان و منتقد سرشناس آمریکایی، فهرستی از ۱۰ فیلم برتر سال را به انتخاب خود منتشر کرد.

در فهرست ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۲۱ به اننخاب «پل شریدر» فیلمنامه‌نویس، کارگردان و منتقد آمریکایی، فیلم «قهرمان» ساخته فرهادی که نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۲۲ است رتبه‌ ششم را به خود اختصاص داده است و بالاتر از فیلم‌های «نجات» ساخته مشترک «جیمی چین» و «الیزابت چای وارشاهی» (۷)، «داستان وست ساید» جدیدترین ساخته «استیون اسپیلبرگ» (۸)، «زیرزمین مخملی» به کارگردانی «تاد هینس» (۹) و «اسپنسر» به کارگردانی «پابلو لارین» (۱۰) در این فهرست قرار دارد. 

«پل شریدر»  فیلم «شمارنده کارت» ساخته جدید خودش را در صدر فهرست ۱۰ فیلم برتر سال قرار داده و پس از آن نیز فیلم‌های «مموریا»، «جزیره برگمان»، «مادران موازی» و «بلفاست»  رتبه‌های دوم تا ششم را به خود اختصاص داده‌اند. 

رسانه‌های هنری نوشتند؛ «پل شریدر» فیلمنامه‌نویس فیلم‌های مطرحی همچون «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین» و «آخرین وسوسه‌ی مسیح» است.

مقاله قبلییکی دیگر از نظریات استیون هاوکینگ اثبات شد
مقاله بعدیبنی گانتز: جمهوری اسلامی در مذاکرات وین در حال «وقت‌کشی» است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.