فیلم «مادر قلب اتمی» ساخته علی احمدزاده از ایران به بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره بوئنوس آیرس راه یافت.

 اسامی فیلم‌های شرکت‌کننده در هفدهمین دوره جشنواره فیلم مستقل بوئنوس آیرس (Bafici) اعلام شد. در میان اسامی 18 فیلم بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره بوئنوس آیرس نام فیلم‌ «مادر قلب اتمی» از ایران به چشم می‌خورد.

 در کنفرانسی مطبوعاتی که هرنان لمباردی وزیر فرهنگ آرژانتین و مارسلو پانوزو مدیر جشنواره بوئنوس آیرس روز جمعه برگزار کردند، اسامی 18 فیلم بخش بین‌الملل، 16 فیلم بخش آرژانتین و 22 فیلم بخش «آوان‌-گارد و ژانر» هفدهمین دوره این جشنواره اعلام شد.

«مادر قلب اتمی» از ایران به کارگردانی علی احمدزاده محصول 2015 همراه با فیلم‌هایی چون «ذیب» به کارگردانی ناجی ابونووار محصول 2014 اردن/بریتانیا/ امارات/قطر (برنده جایزه بهترین کارگردانی بخش «افق‌ها»ی جشنواره ونیز)، «پروژه قرن» ساخته کارلوس کینتلا محصول 2015 ژااتین/کوبا/آلمان/سوئیس، «شب به‌خیر مامان» ورونیکا فرانتس از اتریش، «تبعیدهای رمانتیک» خوناس تروئبا از اسپانیا و «دادگاه» چایتانیا تامهانه از هند (بهترین فیلم بخش «افق‌ها» در جشنواره ونیز و جایزه لوییجی دلارنتیس این جشنواره) در میان فیلم‌های بخش مسابقه بین‌الملل بوئنوس آیرس حضور دارد.

«مادر قلب اتمی» با بازی پگاه آهنگرانی، ترانه علیدوستی، مهرداد صدیقیان و محمدرضا گلزار که پیش از این در جشنواره برلین نیز حضور داشت، دومین فیلم بلند علی احمدزاده پس از «مهمونی کامی» است.

به گزارش آنا به نقل از هالیوود ریپورتر، در هفدهمین دوره جشنواره فیلم بین‌المللی مستقل بوئنوس آیرس در فاصله روزهای 15 تا 26 آوریل (26 فروردین تا 5 اردیبهشت) در پایتخت کشور آرژانتین برگزار می‌شود.

مقاله قبلی«فوتومت» اپلیکیشنی برای حل معادلات ریاضی
مقاله بعدیهمسر محمد صدیق کبودوند زندانی عقیدتی: هشت سال زندان، یک بار مرخصی، محروم از عفو مشروط
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.