شرکت هوایی KLM هلند اعلام کرد که از ۲۴ سپتامبر (۲ مهر ماه) سال جاری، پرواز تهران-آمستردام را به دلیل «اقتصادی نبودن» لغو می‌کند.

به گزارش خبرگزاری های درن مرزی این خبر یک روز پس از آن منتشر شد که سرویس اطلاعاتی هلند از اخراج ۲ کارمند سفارت جمهوری اسلامی خبر داد؛ دلیل این اخراج اعلام نشد، اما سفیر هلند امروز در اعتراض به همین ماجرا، به وزارت خارجه جمهوری اسلامی احضار شد.

KLM اعلام کرده که به دلیل منفی بودن برآیند مالی ایجاد خط پروازی میان تهران و آمستردام، تصمیم گرفته که آخرین پرواز این خط ۳۱ شهریور از تهران بلند شود و ۱ مهر در هلند بر زمین بنشیند. از ۲ مهر این خط هوایی تعطیل است.

این شرکت هلندی اعلام کرده که برای خریداران بلیط‌های ۲ مهر به بعد این شرکت، یا پرواز جایگزین در یک شرکت هوایی دیگر و یا جبران خسارت مالی در نظر گرفته شده است.

مقاله قبلیدر علم اقتصاد، عمل اقتصادی با سیاست اقتصادی تفاوت دارد! محترم مومنی روحی
مقاله بعدیتغییر شکل سطح مریخ با بلوک‌های یخی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده