یک فعال صنفی کانون معلمان گفت اداره آموزش و پرورش حقوق ماهیانه محمد حبیبی را در حالی قطع کرده که دادگاه این معلم معترض برگزار نشده و او با قرار بازداشت موقت در اوین زندانی است.

محمد حبیبی روز بیستم اردیبهشت ۹۷ در یکی از اجتماعات معلمان تهران دستگیر و به زندان اوین تهران برده شد و پس از پایان بازجویی‌ها، به زندان تهران بزرگ منتقل شد. یک عضو کانون صنفی معلمان تهران، روز بیست و هفت تیر  گفت اداره آموزش و پرورش حقوق ماهیانه محمد حبیبی را قطع کرده و حقوق خرداد و تیر ماه را به حسابش واریز نکرده است.

عضو کانون صنفی معلمان  گفت همکارش محمد حبیبی بی‌گناه است و باید فورا آزاد شود ولی حکم کارگزینی آموزش و پرورش بر خلاف قوانین جاری جمهوری اسلامی صادر شده است: «آقای حبیبی هنوز در بازداشت موقت است و محکوم نشده، اما حقوقش بلافاصله قطع شده، اگر دلیلش غیبت از محل کار است که به اجبار دیگران بوده و اگر دلیلش پرونده قضایی بوده، که أصلا حکمی صادر نشده و چه بسا تبرئه شوند.»

فعال صنفی معلمان قطع حقوق بدون فرصت قانونی برای دفاع آقای حبیبی از خودش و بدون حکم دادگاه را أراده و تصمیم سپاه پاسداران خواند. سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، دستگاهی است که به عنوان ضابط قضایی، بازداشت و بازجویی از محمد حبیبی را انجام داده و شاکی پرونده محسوب می‌شود.

تلاش خانواده آقای حبیبی برای پیگیری تخلف از طریق آموزش و پرورش منطقه و وزارتخانه تا کنون به جایی نرسیده است.

عضو کانون صنفی معلمان گفت مقامات امنیتی-قضایی بر خلاف قانون محمد حبیبی را پیش از صدور حکم دادگاه، از بازداشتگاه اوین به زندان تهران بزرگ منتقل کرده‌اند و او و خانواده‌اش خواهان بازگشت به اوین هستند: «قبل از صدور حکم ایشان را از بازداشتگاه به زندان فرستادند که غیرقانونی است، زندان خارج از تهران است و خانواده‌اش برای یک ملاقات باید یک روز تمام وقت بگذارند، خواسته خانواده این است که اگر آزادش نمی‌کنند، برطبق قانون او را به بازداشتگاه منتقل کنند.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ این معلم سی و نه ساله به دلیل فعالیت‌های مسالمت آمیز سیاسی-مدنی و به اتهاماتی چون اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و اخلال در نظم عمومی، قرار است روز اول مرداد در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه شود.

مقاله قبلیخودداری ۶ درویش گنابادی از حضور در دادگاه انقلاب
مقاله بعدیتایید حکم دو سال زندان محمد مهدوی‌فر و پرونده جدید با اتهام نشر اکاذیب
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.