فیلم «قصه های وحشی» به تهیه‌کنندگی پدرو آلمادوار با کسب بیشترین تعداد جوایز، برنده بزرگ این دوره از جوایز پلاتینو شد.

 فیلم «قصه های وحشی» به کارگردانی دامیان زیفرون برنده ۱۳ جایزه پلاتینو (The Platino Awards) از جمله بهترین کارگردان و بهترین فیلم از بخش تازه تاسیس جوایز «ایبرو امریکن» شد. این جایزه به نوعی اسکار لاتین به شمار می آید.

در دومین مراسم اهدای جوایز که امسال در شهر ماربلا برگزار شد آنتونیو باندراس برنده جایزه یک عمر دستاورد هنری شد. باندراس بعد از گرفتن جایزه اش از دست ریتا مورنو بازیگر و خواننده مشهور پورتوریکویی و برنده جایزه اسکار گفت: ما باید فرهنگ و کشورمان را مشتاقانه دوست داشته باشیم و افتخار کنیم که اسپانیایی هستیم.

«قصه های وحشی» به تهیه کنندگی پدرو آلمادوار، برنده بزرگ این دوره بود و توانست جوایز بهترین صدابرداری، بهترین تصویربرداری، بهترین تدوین، بهترین بازیگر زن، بهترین موسیقی متن و بهترین طراحی تولید را نیز از آن خود کند.

مراسم جایزه «پلاتینو» با حضور فیلم هایی از آکادمی های فیلمسازی ۲۳ کشور اسپانیایی زبان آمریکای لاتین، به اضافه اسپانیا و برزیل برگزار می شود.

فیلم «قصه های وحشی» یک کمدی انتقادی است که با تم جنون و خشونت سر و کار دارد و فیلمساز در هر اپیزود، داستان کوتاهی را دربارۀ واکنش‌های هیستریک و خشونت‌آمیز آدم ها در موقعیت های خاص روایت می‌کند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، لیست کامل برندگان این دوره به شرح زیر است:

یک عمر دستاورد هنری

آنتونیو باندراس

بهترین فیلم

قصه های وحشی

بهترین کارگردان

دامیان زیفرون/ «قصه های وحشی»

بهترین بازیگر زن

اریکا ریواس/ «قصه های وحشی»

بهترین بازیگر مرد

اسکار یانیدا/ Cantinflas

بهترین صدابرداری

خوزه لوییس دیاس/ «قصه های وحشی»

بهترین طراحی تولید

کلارا نوتاری/ «قصه های وحشی»

بهترین عکاسی

آلکس کاتالان/ «مارشلند»

بهترین تدوین

دامیان زیفرون و پابلو باربیاری/ «قصه های وحشی»

بهترین موسیقی متن

گوستاو سانتاولایا/«قصه های وحشی»

بهترین مستند

O Sal da Terra

بهترین انیمیشن

O Menino e O Mundo

مقاله قبلیسام مندس: دیگر «جیمز باند» نمی‌سازم
مقاله بعدیتصاویر خسارات سیل در چالوس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.