باستان شناسان موفق به شناسایی نشانه هایی از پخت قدیمی ترین نان جهان با قدمت بیش از ۱۴ هزار سال در یک اجاق بسیار کهن در اردن شده اند.
پخت این نان در شرایطی صورت می گرفته که هنوز شواهدی دال بر آشنایی بشر با پدیده کشاورزی در آن مقطع زمانی وجود ندارد.

این کشف مهم نشان می دهد بشر در ۱۴ هزار سال قبل از امکان کشت غلات مطلع بوده و همین مساله موجب شده تا زمینه تغییر شیوه زندگی انسان فراهم آید و اجداد بشر امروزی در کنار شکار و جمع آوری غذا به کشاورزی نیز روی بیاورند.

باقی مانده دانه های نشاسته که در یک اجاق سنگی در اردن کشف شده مربوط به ۱۴ هزار سال قبل است، اما بررسی های تکمیلی نشان می دهد خود این اجاق ۳۰ هزار سال قدمت دارد.

باستان شناسان هنوز به این موضوع پی نبرده اند که انسان ها دقیقا از چه زمانی از اجاق یادشده برای پخت نان استفاده می کرده اند. اما دانه های نشاسته کشف شده در این منطقه باستانی موسوم به شبیغه در صحرای سیاه اردن متعلق به ۱۴۴۰۰ سال قبل هستند.

به گزارش مهر به نقل از نیواطلس، منطقه شناسایی شده توسط باستان شناسان متشکل از دو ساختمان است که هر یک دارای یک اجاق سنگی بوده اند. کاوش های باستان شناسی طی سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ در این منطقه منجر به شناسایی برخی موادغذایی، ابزار سنگی، استخوان های حیوانات و همین طور باقی مانده برخی گیاهان شد. اما شناسایی باقی مانده های نان در کاوش های جدید توسط گروهی از محققان دانشگاه های کپنهاگ و کمبریج لندن و با استفاده از اسکنرهای میکروسکوپ های الکترونیکی صورت گرفته است.

مقاله قبلیدونالد ترامپ: ایران در تظاهرات و شورش به سر می‌برد
مقاله بعدیپرسپولیس به عنوان قهرمان سوپر جام معرفی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.