دانشمندان می‌گویند قدیمی‌ترین شواهد حضور انسان در جایی بیرون از آفریقا را یافته‌اند.

کارشناسان ابزارهای کهنی در چین کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد انسان‌های اولیه دو میلیون و ۱۲۰ هزار سال قبل در این ناحیه حضور داشتند. این ابزارها ۲۷۰ هزار سال قدیمی‌تر از شواهدی است که پیش از این کشف شده بود و شامل استخوان و ابزارهای سنگی از محوطه ای در دمانیسی گرجستان می‌شود. این ابزارهای سنگی تازه در شانگچن در فلاتی در شمال چین پیدا شد.

این مجموعه شامل ابزارهای مختلف است که برای مقاصد متفاوت ساخته شده و نشانه‌های سایش روی آنها دیده می‌شود.

بیشتر این ابزارها از جنس کوارتزایت و سنگ کوارتز است که احتمالا از دامنه کوه‌های کینلینگ در فاصله پنج تا ۱۰ کیلومتری در جنوب این نقطه آمده است. با این حال معلوم نیست که کدام گونه انسان آنها را ساخته است.

اهمیت این یافته

انسان در طول تاریخ تکامل خود در موارد متعدد از آفریقا مهاجرت کرده است. جد ساکنان امروزی نقاط مختلف زمین به گروهی از مهاجران می‌رسد که حدود ۶۰ هزار سال قبل این قاره را ترک کردند.

اما تا پیش از کشف دمانیسی در گرجستان که قدمت آثار آن به 1/8 میلیون سال قبل می‌رسد، شواهدی از حضور انسان در اوراسیا وجود نداشت.

پروفسور رابین دنل از سرپرستان این مطالعه از دانشگاه اگزتر بریتانیا گفت: «با این کشف لازم است که درباره زمان خروج انسان‌های اولیه از آفریقا تجدید نظر کنیم».

آفریقا همواره محل تکامل انسان فرض شده است. یعنی گونه‌های مختلف جد انسان ابتدا در آنجا ظهور و بعد در سراسر جهان پراکنده شدند.

به گزارش آنا؛ با این حال دانشمندان در این سرگذشت نقش مهم‌تری برای آسیا پیشنهاد کرده‌اند. با یافته‌های تازه، بعضی محققان سوال خواهند کرد که قدمت حضور انسان در آسیا چقدر است.

مقاله قبلیاعتصاب غذای محمود بهشتی در اعتراض به نقض حقوق زندانیان زندانیان سیاسی-عقیدتی
مقاله بعدیکیانو ریوز با فیلم جدیدش به سینما آمد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.