«ریچارد جِوِل» جدیدترین فیلم کلینت ایستوود در فصل جوایز سینمایی روی پرده می‌رود.

فیلم زندگینامه‌ای «ریچارد جِوِل» که جدیدترین فیلم کلینت ایستوود است از سوی کمپانی برادران وارنر از ۱۳ دسامبر روی پرده می‌رود.

در این فیلم پل والتر هاوزر در نقش یک مامور امنیتی بازی کرده که زندگی‌اش با بمب‌گذاری در المپیک پارک در سال ۱۹۹۶ در جریان المپیک آتلانتا برای همیشه تغییر می‌کند.

در حالی که وی بمب‌گذاری را کشف و مانع کشتار وسیع می‌شود، به عنوان بمب گذار مورد سوء‌ظن قرار می‌گیرد و به رغم اصرارش بر بی‌گناهی، کسی حرف او را باور نمی‌کند اما سرانجام بی‌گناهی وی اثبات می‌شود ولی او سال ۲۰۰۷ بر اثر همه فشارها می‌میرد.

در این فیلم سم راکول در نقش وکیل جول بازی کرده است. کیتی بیتس، اولیویا وایلد و جان هم دیگر بازیگران فیلم هستند. ابتدا قرار بود لئوناردو دی‌کاپریو در نقش اصلی بازی کند اما وی در نهایت تنها در بخش تولید فیلم باقی ماند.

بیلی ری نویسنده «کاپیتان فیلیپس» فیلمنامه این فیلم را نوشته است.

این فیلم را ایستوود کارگردانی کرده و از تهیه کنندگان آن هم است.

ایستوود ۴ بار جایزه آکادمی اسکار را دریافت کرده که ۲ مورد آن برای کارگردانی و تهیه کنندگی «عزیز میلیون دلاری» بود و ۲ اسکار دیگر هم برای کارگردانی و تهیه‌ «نابخشوده» به وی اهدا شد.

مقاله قبلیواکنش دادستان تهران به ادعای وکیل معزول نجفی درباره یک شخص ناشناس در ماجرای قتل میترا استاد
مقاله بعدیعلیرضا فغانی داور بین‌المللی ایران باقی ماند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.