فیلم جدید جولین مور با عنوان «گلوریا بل» در اکران آزمایشی و محدود خود با استقبال بسیار روبه رو شد.

 «گلوریا بِل» ساخته جدید سباستین لِلیو کارگردان نامدار شیلیایی با اکران آزمایشی در پنج سالن سینمایی در نیویورک و لس‌آنجلس از فروش در هر سالن به طور میانگین به رقم بیش از ۳۰ هزار دلاری دست یافت و همین موجب شد تا این فیلم در مکان سوم از نظر استقبال از فیلم‌های سال ۲۰۱۹ جای بگیرد.

به این ترتیب این فیلم تنها از «کاپیتان مارول» دیزنی که فروشش ۳۵ هزار دلار در هر سالن آزمایشی بود و همین آخر هفته فروش عظیم ۱۵۳ میلیون دلاری را ثبت کرد جا مانده است و فیلم دیگر موفق‌تر نیز فیلم کمپانی مترو گلدوین مایر با عنوان «جنگیدن با خانواده‌ام» بوده که فروش ۳۴ هزار دلاری را کسب کرد.

«گلوریا بل» بازآفرینی دوباره درامی از همین کارگردان با عنوان «گلوریا» در سال ۲۰۱۳ است که درباره یک زن تنهاست. فیلم «گلوریا» موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم برلین شده بود.

این فیلم درباره زنی طلاق گرفته به همین نام است که باید از دو فرزندش مراقبت کند و با آشنا شدن با مردی با بازی جان تورتورو زندگی‌اش وارد مرحله جدیدی می‌شود.

فیلمنامه این فیلم نیز توسط سباستین للیو نوشته شده و فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ اکران شد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، این فیلم موفق به کسب امتیاز ۹۸ درصدی از سایت راتن تومیتوز شده و فیلم نقدهای خوبی از منتقدان گرفته و بازی جولین مور در آن تحسین شده است.

مقاله قبلی«کاپیتان مارول» پرفروش‌ترین فیلم سال آمریکا شد
مقاله بعدیوزیر خارجه آلمان: ما برای آزادی ستوده تلاش می‌کنیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.