فیلمی به کارگردانی ادوارد نورتون به عنوان فیلم اختتامیه جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۱۹ معرفی شد.

«بروکلین بی‌مادر» تجربه جدید کارگردانی ادوارد نورتون فیلم اختتامیه جشنواره فیلم نیویورک امسال شد.

این فیلم که اقتباسی از رمان پرفروش جاناتان لتم است و داستان آن در نیویورک دهه ۱۹۵۰ می گذرد، پایان بخش این جشنواره سینمایی پاییزی می‌شود. در این فیلم یک کارآگاه خصوصی با بازی نورتون که دچار سندرم توره است، نقش اصلی را ایفا می‌کند.

نورتون خودش زمان فیلم را تغییر داد و آن را به دوره ۱۹۵۰ برد، در حالی که رمان لتم در نیویورک امروز می‌گذرد.

به جز نورتون و آلک بالدوین، بروس ویلیس، ویلیام دفو، گوگو مباتا-راو، بابی کاناواله، لسلی مان و چری جونز دیگر بازیگران فیلم هستند.

این فیلم جمعه ۱۱ اکتبر در سالن آلیس تالی نمایش داده می‌شود و اواخر سال اکران عمومی خود را تجربه می‌کند.

نورتون هم نویسنده فیلمنامه بوده، هم آن را کارگردانی کرده و هم در نقش اصلی آن ظاهر شده است.

وی با صدور بیانیه‌ای از این که فیلمش که به نوعی نشان دهنده عشق او به نیویورک است برای جشنواره انتخاب شده اظهار خوشوقتی کرد.

جشنواره فیلم نیویورک به مدت ۱۷ روز در مرکز لینکلن برگزار می‌شود و کار خود را با نمایش فیلم «ایرلندی» اسکورسیزی آغاز می‌کند.  فیلم میانی جشنواره هم «داستان ازدواج» نوآ باوم‌باخ خواهد بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، نورتون ۴۹ ساله اولین تجربه کارگردانی‌اش را با فیلم «حفظ ایمان» در سال ۲۰۰۰ انجام داده بود.

مقاله قبلیترامپ خطاب به ماکرون: هیچ‌کس حق صحبت با جمهوری اسلامی از جانب آمریکا را ندارد
مقاله بعدی۲۵ سال از «رستگاری در شاوشنگ» گذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.